خواص آویشن کوهی :

۱- اسانس آویشن کوهی ضد عفونی کننده و خلط آور می باشد.

۲- از آویشن کوهی در درمان کم اشتهائیی، سوء هاضمهاسهال و ناراحتی صفراوی استفاده می کنند.

۳- برای رفع خستگی عصبی ، ضعف عمومی بدن، وبیماریهای جنسی می توان از دمکرده یک قاشق از آویشن در هر فنجان آب مرود استفاده قرارداد.

۴- آویشن کوهی محرک، کمک کننده به هضم غذا، تسکین دهنده رماتیسم ، مدر، تنظیم کننده عادت ماهانه ودافع کرم بوده و از این خوراکی در درمان سرگیجه ، سرفه، گلودرد، آسم،سوءهاضمه، اسهال و اضطراب استفاده می شود .

۵- برای درمان ترشحات سفید رحم، زخم واژن و دهانه رحم ۵۰ گرم از آویشن را درچهار لیوان آب جوشانده و بعد آن را از صافی گذرانده و بوسیله پوار بد رون واژن تزریق نمائید.

۶- به منظور درمان بیماریهای مثانه، تکرار ادرار و همچنین سوزش ادرار می توانید ۲ قاشق مرباخوری از پودر آویشن را در یک استکان آب جوش دم کرده و در صورت عدم مبتلا به دیابت آن را باشکر شیرین نموده و سپس میل نمائید. ( این دستور را هر روز در ۳ نوبت انجام دهید.)

۷- برای التیام زخم ها از کمپرس آویشن جوشیده شده استفاده نمائید.

۸- بر ای رفع آفت دهان بمقدار یک قثاشق غذاخوری از آویشن کوهی را در نیم لیوان آب جوشانده وچند مرتبه در دهان نگه دارید  تا اثر آن را مشاهده کنید.

۹- دم کرده تند وخوشبوی آویشن بعلاوه اکلیل کوهی در ۴ لیوان آب برای پوست بسیار مفید و شاداب کننده است، این دمکرده را بلافاصله پس از دم کشیدن باید مصرف نمود.

۱۰- برای جلوگیری از ریزش موها وتقویت آن در حدود ۱۵ الی ۲۵ گرم از آویشن را در یک لیتر آب جوشانده و به صورت یک روز در میان بر روی موها می مالند.

*** توجه:

الف: آویشن کوهی مثل آویشن شیراز ی دارای عطر خوبی و از آن برای معطر کردن گوشت چرخ کرده و گوشت شکار  به کار میرود.

ب: این آویشن یک داروی عمومی است وبرای مصرف درمانی سرشاخه های آن را در اوایل گل دهی (تیرومرداد) در وسط روز جمع آوری کرده و در سایه یا بطور دسته ای در محلی که هوا کوران داشته باشد ، آویزان می کنند تا وقتی که گیاه خشک شد و بعد به مصرف می رسانند. ابن گیاه معطر بوده وطعم تلخی دارد، گیاه خشک شده حاوی ۴/. درصد اسانس روغنی و عصاره های تلخ و ۸ درصد تانن می باشند.

 

مضرات آویشن کوهی:

۱- زنان حامله مجاز به مصرف این خوراکی نمیباشند. زیرا آویشن برای خانم های آبستن زیان آور بوده و موجب خروج جنین می شود، همچنین آویشن شیرازی در برخی افراد موجب کم اشتهائی و ضعف نیروی جنسی شده و برای اشخاص مبتلا به آلبومینوری نیز مضر می باشد.

۲- افر اط در مصرف آویشن موجب بروز آلبومین در ادرار می گردد.