لوبیا

کلیات گیاه شناسی

لوبیا گیاهی است از تیره بقولات ، علفی و بالا رونده که به دور درختان و گیاهان دیگر می‌پیچد. برگهای آن سبز رنگ ، پهن ، بزرگ و نوک تیز است که شامل سه برگچه به شکل قلب می‌باشد. گلهای آن سفید مایل به زرد یا بنفش و میوه آن باریک و غلاف مانند است که دانه‌های لوبیا در آن قرار دارد. از پوست و دانه‌های لوبیا هنگامی که لوبیا سبز است استفاده می‌شود که به نام لوبیای سبز معروف است ولی هنگامی که پوست غلاف سفت می‌شود دانه‌های داخل آن به صورت لوبیای خشک که به رنگ قرمز یا سفید می‌باشد مورد استفاده غذایی قرار می‌گیرد. برگهای لوبیا دارای ماده‌ای به نام آلانتوئین می‌باشد. 


 

 

خواص داروئی

لوبیا قرمز از نظر طب قدیم ایران گرم و تر است و لوبیای سفید معتدل است. 

• ادرار آور است و حجم ادرار را زیاد می‌کند.
• درمان کننده بیماریهای دستگاه ادراری است.
• سنگ کلیه را برطرف می‌کند.
• سینه و ریه را نرم می‌کند.
• آب را از بدن خارج می‌سازد.
• لوبیای سبز مقوی قلب است.
• نیروی جنسی را تحریک می‌کند.
• قاعده آور است.
• کلسترول خون را پائین می‌آورد.
• ضد سرطان است.
• برای رفع بیماریهای قلبی مفید است.
• به دلیل داشتن مقدار زیادی الیاف روده‌ها را تمیز می‌کند.
• فشار خون را پائین می‌آورد.
• یبوست را برطرف می‌کند.
• در استعمال خارجی لوبیا را خمیر کرده و روی زخمهای اگزما بگذارید تا آنها را التیام دهد.

 

 

طرز استفاده

• جوشانده: مقدار 30 گرم لوبیای خشک را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید ده دقیقه بجوشد سپس آنرا صاف کرده و یک فنجان قبل از هر غذا بنوشید.
   
• لوبیای پخته: لوبیا را در آب ریخته و بجوشانید تا کاملا پخته و نرم شود و به مقدار یک فنجان در روز بخورید برای جلوگیری از نفخ معده می‌توان لوبیا را با خردل ، زیتون و آبلیمو مصرف کرد.
   
• سوپ لوبیا: از نظر داشتن مواد پروتئینی و الیاف بسیار مفید است. سوپ لوبیا را با جعفری و گشنیز و هویج بپزید.

مضرات

لوبیا به علت داشتن پروتئین برای شخصی که مبتلا به بیماری نقرس بوده و اسید اوریک خونشان بالاست مناسب نیست. ضمنا لوبیا به دلیل اینکه گاز زیادی در معده و روده تولید می‌کند باید به مقدار کم استفاده شود و همچنین با طریقه پخت مناسب آن را قابل هضم کرد. بدین منظور باید لوبیا را بعد از شستن در آب گرم ریخته و به مدت چند ساعت بگذارید خیس بخورد سپس آب آنرا دور ریخته، آب تازه روی آن بریزید و بپزید. 

کپسول روغن کرچک

روغن کرچک از فشردن دانه‌ های بدون پوسته گیاه(ricinus communis) در سرما به دست می ‌آید که پس از تصفیه، بی ‏رنگ کردن و عبور بخار آب تبدیل به روغن کرچک دارویی می‌ شود.
یکی از کاربرد های روغن کرچک دارویی مصرف آن به عنوان یک داروی ملین است. روغن کرچک یک ملین طبیعی و قوی و با شروع اثر سریع از دیرباز مورد توجه بوده و مصرف داشته است.
یک مشکل در مصرف روغن کرچک به عنوان یک داروی ملین، طعم و بوی نامطبوع و دشواری بلع فرم باز آن است که امروزه ارایه روغن کرچک به شکل کپسول این مشکل را برطرف کرده است.
روغن کرچک چگونه به ‌عنوان یک ملین عمل می ‌کند؟


روغن کرچک به طور عمده از گلیسیریدهای اسید ریسینولئیک تشکیل شده است که پس از هیدرولیز توسط لیپازهای روده کوچک، اسید ریسینولئیک آزاد می شود.
مقدار ناچیزی از این اسید در دستگاه گوارش جذب می ‌شود و بخش عمده آن در روده باقی مانده و با اثر تحریکی روی عضلات لوله گوارش سبب تسریع جریان محتوای روده شده و فرصت جذب آب و الکترولیت ‌ها را کاهش می ‌دهد.
اسید ریسینولئیک دارای آثار ضد جذب و تحریک کننده ترشح نیز بوده و موجب جمع شدن آب در فضای داخل روده‌ ها می ‌شود. به این ترتیب سبب تشکیل مدفوع نرم و آبکی شده و اجابت مزاج را تسهیل می ‌کند.

موارد کاربرد و نحوه مصرف کپسول روغن کرچک چیست؟


روغن کرچک عمدتا به‌ عنوان مسهل به ویژه در تخلیه روده قبل از معاینه کولون یا عکس‌ برداری از حفره شکمی به کار می ‌رود.
علاوه بر این، روغن کرچک به عنوان ملین در درمان یبوست حاد نیز کاربرد دارد. در مواقع ابتلا به یبوست ‌های موردی مصرف حداقل 4 کپسول روغن کرچک با یک لیوان آب ولرم می ‌تواند درمان موثری برای رفع یبوست باشد.
روغن کرچک در چه مواردی نباید مصرف شود؟


روغن کرچک در بیماری ‌های التهابی حاد روده، انسداد روده، آپاندیسیت و درد های شکمی با منشاء ناشناخته منع مصرف دارد و مصرف آن در دوران بارداری، شیردهی و در اطفال زیر 12 سال نیز توصیه نمی ‌شود.
آیا مصرف روغن کرچک عارضه جانبی دارد؟


مصرف کپسول روغن کرچک در دوزهای توصیه شده توسط پزشک و در کوتاه مدت عوارض جانبی ندارد.
مهم‌ ترین عارضه مصرف طولانی مدت این دارو مختل شدن حرکات طبیعی روده و ایجاد حالت وابستگی به ملین برای اجابت مزاج است.

باریجه صمغی است که از درختی که برگ‌های آن شبیه چنار است بدست می‌آید. در اثر نیش حشرات شیره‌ای خارج می‌شود که در مجاورت هوا سفت شده و به رنگ قهوه‌ای یا زرد مایل به سبز یا قرمز می‌باشد که اکنون در اثر شکافی که روی ساقه بوجود می‌آورند شیره این درخت را جمع می‌کنند.

* نام‌های دیگر آن: بالیجه، بالنبو، قنه، قاسی، قاصنی و بارزَد می‌باشد.

 

 

۱. طبع آن خیلی گرم و خشک است.

۲. جهت خردکردن سنگ مثانه و کلیه این صمغ را با عسل مخلوط کرده میل شود.

۳. برای خارج کردن جنین مرده و مشیمه صمغ را با سرکه و مرمکی رقیق کرده میل کنید.

۴. جهت درمان بواسیر کمی از صمغ آن را در آب حل نموده به مدت ۳ روز بنوشید.

۵. جهت تسکین درد پهلو و کمر صمغ را در عرق گزنه حل نموده با روغن زیتون مخلوط نموده به صورت ضماد در محل درد بگذارید.

۶. برای تسکین درد رحم ضماد صمغ را بر پشت زهار بگذارید.

۷. خوردن این صمغ قاعده‌آور می‌باشد.

۸. مقدار خوراکی آن ۳ گرم در روز می‌باشد.

۹. جهت تشنج و نزله از صمغ این گیاه در آب حل نموده میل شود.

۱۰. خوردن این گیاه برای خانم‌های باردار و گرم مزاجان مضر می‌باشد.

 

 

آووکادو راز سلامتی و تناسب اندام

آووکادو نام درخت و میوهٔ آن درخت است. این درخت در مناطق گرم و استوایی می‌روید و میوه‌ای سبز رنگ با هسته‌ای درشت دارد.

آواکادو (پرسی آمریکانا) درختی است که میوهٔ آن در گونهٔ گیاهان گل‌دار طبقه‌بندی می‌شود. این گیاه بومی آمریکای مرکزی و مکزیک است و تا ۲۰ متر رشد می‌کند و رشد خیلی سریعی دارد. این گیاه همیشه برگهای سبز دارد که طول آنها به ۱۲ تا ۱۵ سانتی‌متر می‌رسد. گلهای آن نامشخص (ناپیدا) و به رنگ زرد مایل به سبز و به عرض ۵ تا ۱۰ میلی‌متر است. میوهٔ گلابی شکل آن از نظر گیاه‌شناسی یک سته یا شفت است که ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر طول دارد.

 آووکادو جزو میوهایی است که در عین خوشمزگی فواید شگفت انگیز زیادی برای سلامت بدن دارد. برای آشنایی بیشتر با این میوه با ما همراه شوید.

 

ادامه نوشته

پروتئین ها

پروتئین ها از کربن ، هیدروژن ، اکسیژن و ازت ساخته شده اند . وجود عنصر ازت در ساختمان پروتئینها عنصری اختصاصی است و تمام ویژگیهای مولکول پروتئین و اعمال مختلف بدن در حقیقت مدیون وجود عنصر ازت است که در دو دسته چربی ها و کربوهیدراتها وجود ندارد .
واحد ساختمانی پروتئین ها ، اسید آمینه است ، ۲۰ نوع اسید آمینه در ترکیب مواد غذایی و همچنین در ساختمان بدن انسان وجود دارد .

پروتئین ها دو منبع دارند :

۱-  منابع حیوانی : که بهترین منبع غذایی پروتئینی یا پروتئین با کیفیت عالی پروتئین سفیده تخم مرغ یا پروتئین تخم مرغ است . به همین علت ارزش بیولوژیکی آن را ۱۰۰ در نظر می گیرند پروتئین شیر و لبنیات تقریباً مشابه پروتئین سفیده تخم مرغ است و ارزشی حدود ۹۶ دارد و بعد از آن پروتئین گوشتها اعم از گوشت سفید و قرمز قرار می گیرد .
بنابراین منابع غذایی حیوانی شامل گوشت ، مرغ ، ماهی ، تخم مرغ ، شیر و لبنیات بهترین منابع پروتئین حیوانی هستند .
۲- منابع گیاهی پروتئین : غلات و حبوبات است ( نان ، برنج ، ماکارونی ، رشته ها ، لوبیا ، عدس و ماش )

 بررسی کیفیت پروتئینی منابع غذایی حیوانی و گیاهی

ادامه نوشته

عدس Lentil

عدس Lentil
عدس یکی از حبوبات است که از قدیم‌الایام در اکثر نقاط دنیا کشت می‌شده است.
گیاه شناسان اعتقاد دارند که عدس حتی قبل از تاریخ نیز وجود داشته است. عدس از نظر مقدار پروتئین بسیار غنی است و در بین گیاهان فقط لوبیای سویا بیشتر از عدس پروتئین دارد. عدس گیاهی است یکساله که ارتفاع آن بیش از ۳۰ سانتی‌متر نیست. برگ‌های آن دارای ۶ تا ۱۴ برگچه می‌باشد که در انتهای آن پیچک قرار دارد. گل‌های عدس رنگ سفید و دارای رگه‌هائی به رنگ بنفش است. میوه آن غلاف کوچکی است و معمولاً در هر غلاف ۱ تا ۳ عدس وجود دارد.
عدس دو نوع است:
۱) عدس رسمی که دانه آن گرد و سنبتاً درشت است و رنگ آن سبز مایل به زرد است.
۲) عدس ریز یا عدس قرمز که دانه‌های آن ریز و به رنگ قرمز می‌باشد‌.
ترکیبات شیمیائی:

ادامه نوشته

نخود

خود Chickpea
نام علمی Cicer arietinum
گياه شناسي
نخود گياهي است يكساله و از خانواده حبوبات كه بلندي بوته آن به حدود 30 سانتيمتر مي رسد .
ساقه اين گياهپ پوشيده از تارهاي غده اي است . برگهاي آن مركب از 13 تا 17 برگچه كوچك و دندانه دار مي باشد . گلهاي آن سفيد رنگ مايل به قرمز يا آبي بطورتك تك بر روي ساقه قرار درد . ميوه آن بصورت نيام و غلاف آن كوچك ،‌متورم و نوك تيز بطول 2 تا 3 سانتيمتر است كه در آن يك دانه نخود به رنگ نخودي يا سياه قرار دارد .

ادامه نوشته

فواید تخمه آفتاب گردان

 

خواص تخمه افتاب گردان

 

 

 

 

تخمه آفتاب گردان منبعی غنی از ویتامین E، اولین آنتی اکسیدان حل کننده

  چربی می‌باشد. ویتامینE، در .....

 تاثیر ویتامینE موجود در تخمه آفتاب گردان بر بیماریهای قلبی ـ عروقی

ادامه نوشته

خواص ماش

 

 

 

ماش یکی از حبوبات بسیار مفید و غنی است. با این که زادگاه اولیه ی آن

  ایران است ولی روز به روز کمتر استفاده می شود و در حال فراموش شدن

  است. شاید اگر از خواص فراوان آن مطلع شوید، به مصرف بیشتر آن راغب

  شوید.

 ایرانیان قدیم ماش را « مِچ » می گفتند و زمانی که به زبان عربی وارد شد

  ماش نام گرفت. یکی از اصیل ترین غذاهای ایرانی آش ماش است که در

   این دانه خاص ایران و خاور میانه است و مصرف آن در دیگر مناطق دنیا رواج

 زیادی ندارد.

 این دانه غنی ، حاوی بسیاری از مواد مورد نیاز بدن است و در عین حال

  کالری کمی دارد ؛ یعنی پرخاصیت و غیر چاق کننده است. از این رو بهتر

  است در دوران رژیم لاغری  حداقل هفته ای یک بار از ماش استفاده شود

  چون بسیار زود هضم و غیر نفاخ است و به علت دارا بودن ویتامین A  و D 

  نیازهای بدن ما را تأمین می کند و برای تقویت اعصاب و بینایی  مفید است.

 خواص درمانی ماش

  اگر ماش را با پوست بپزید و بخورید، برای درمان اسهال مفید است ، ولی

 برای لینت مزاج دانه های پوست کنده ی آن را مصرف کنید.

  مصرف آش ماش سردردهای شدید و آبریزش بینی ناشی از سرماخوردگی

   را درمان می کند و سرفه  و تب را تسکین می بخشد.

  ضماد ماش پخته با سرکه برای درمان اگزما و امراض جلدی  مفید است.

  ماش برای افرادی که دچار ضعف و ناتوانی هستند بسیار مفید است.

نخود

کلیات گیاه شناسی

نخود گیاهی است یکساله و از خانواده حبوبات که بلندی بوته آن به حدود 30 سانتیمتر می رسد .

ساقه این گیاهپ پوشیده از تارهای غده ای است . برگهای آن مرکب از 13 تا 17 برگچه کوچک و دندانه دار می باشد . گلهای آن سفید رنگ مایل به قرمز یا آبی بطورتک تک بر روی ساقه قرار درد . میوه آن بصورت نیام و غلاف آن کوچک ،‌متورم و نوک تیز بطول 2 تا 3 سانتیمتر است که در آن یک دانه نخود به رنگ نخودی یا سیاه قرار درد .

نخود یکی از حبوبات مغذی و انرژی زا و پرمصرف است.

ترکیبات شیمیایی:

در صد گرم نخود موادزیر موجود است :

آب	10 گرم
پروتئین	20 گرم
نشاسته	155 گرم
کلسیم	150 میلی گرم
فسفر	35 میلی گرم
آهن	7 میلی گرم
سدیم	25 میلی گرم
پتاسیم	780 میلی گرم
ویتامین آ	50 واحد
ویتامین ب 1	0/3 واحد
ویتامین ب 2	0/15واحد
ویتامین ب 3	2 میلی گرم
مواد روغنی	5 گرم

نخود همچنین دارای مقدر بسیار کمی ارسنیک ، اسید اگزالیک ، اسید استیک و اسید مالیک و املاح کمیابی نظیر بر ، لیتیوم و مس است . ضمنا دارای موادی مانند لسیتین ، گالاکتان ، ساکاروز ،‌دکستروز و سلولز در نخود وجود دارد.

خواص داروئی:

نخود بعلت درا بودن اسید های آمینه مختلف ،‌ویتامین ها و مواد معدنی غذای بسیار خوبی است .

نخود از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و با همه خواص بیشماری که درد نفاخ و دیر هضم می باشد و نباید در خوردن آن افراط کرد .

1. نخود کمی ملین است.
2. نخود اثر ادرار آور و قاعده آور درد
3. نخود کرم کش است .
4. برای برطرف کردن درد سینه وریه بای نخود را با کمی نمک پخت و آب ژله مانند آنرا خورد .
5. روغن نخود برای تقویت مو موثر است شب ها آن را به سر بمالید و صبح مو را بشوئید .
6. روغن نخود را اگر به سر بمالید سردرد را شفا می دهد .
7. روغن نخود را بر روی دندانی که درد می کند بمالید درد را برطرف خواهد کرد .
8. روغن نخود را اگر به زیرشکم بمالید برای تقویت نیروی جنسی موثر است .
9. افراد گرم مزاج باید نخود را با سکنجبین بخورند تا از نفخ شکم جلوگیری کند.
10. نخود را می توان برای دفع رسوبات ادراری و درمان زردی بکار برد.
11. نخود درمان کننده قولنج های کلیوی است.
12. نخود را بصورت در دارو روی رخم های چرکین بگذارید آنها را باز کرده و الیتام می دهد.

یکی از غذاهای مغذی که سرشار از پروتیئن های گیاهی ، ویتامین ها و مواد معدنی است هموس می باشد که در کشورهای عربی جزو غذاهای اصلی آنهاست .گیاه خواران آن را جانشین گوشت می کنند این غذا از نخود پخته و کره کنجد که تاهینی نامیده می شود درست می شود.

طرز استفاده:طرز تهیه هموس بقرار زیر است :

حدود 300 گرم نخود را کاملا بپزید که نرم شود و تقریبا آب آن تمام شود . آب دو لیمو ترش را بگیرید و با نخود پخته داخل مخلوط کن برقی بریزد که کاملا له شود . سپس مقدر 100 گرم کره کنجد و یک چهارم سیر له شده و جعفری و نمک و مقداری هم روغن زیتون بآن اضافه کرده و همه را بهم بزیند تا کاملامخلوط شود .

هموس را می توانید بصورت سرد برای ساندویج استفاده کنید . هموس حتی چاشت خوبی برای بچه هاست که به مدرسه می روند .

مضرات : مضرات خاصی برای آن بیان نشده است .

لوبیاها

 

فواید انواع لوبیا

لوبیاها و انواع حبوبات از مواد غذایی مورد توصیه توسط متخصصین تغذیه می باشند. حبوبات به ویژه لوبیاها غنی از فیبر و آنتی اکسیدان ها می باشند و علاوه بر این که به خاطر محتوای فیبر بالای شان برای لاغری و کاهش اندازه شکم مفید هستند، بلکه به سبب آنتی اکسیدان های شان ممکن است به پیشگیری از بیماری ها نیز کمک شایانی نمایند.

 

در بسیاری از بیماری های مزمن مانند سرطان، دیابت ، بیماری های قلبی و ... یک نقطه مشترک وجود دارد و آن این است که چاقی و اضافه وزن شانس ابتلا به بیماری را در شما افزایش می دهد و اگر به بیماری مبتلا باشید، نیز وضعیت آن را وخیم تر می نماید. در واقع کاهش چربی شکمی فوایدی فراتر از بهبود ظاهرتان را به ارمغان می آورد.

لوبیاها علاوه بر این که غنی از پروتئین اند و یک جایگزین خوب پروتئینی محسوب می گردند، از طرف دیگر به لحاظ ارزش غذایی بالایی که دارند توصیه می شود که بخشی از دریافت پروتئین روزانه مان از طریق مصرف لوبیاها باشد.

کالری یک واحد حبوبات قابل قیاس با گوشت است، ولی محتوای فیبر و آب در آن بسیار بیشتر است. این دو ماده مغذی یعنی فیبر و آب کمک می کنند که شما زودتر به احساس سیری دست یابید و در واقع، افزودن انواع لوبیا به رژیم لاغری به کاهش دادن کالری دریافتی شما کمک می کند، بدون این که احساس محرومیت غذایی کنید.

رژیم غذایی اغلب افراد به ویژه از نظر مقدار فیبر دریافتی دچار نقص هایی می باشد . یک لیوان لوبیای پخته (یا دو سوم یک قوطی کنسرو) در حدود 12 گرم فیبر یعنی نصف مقدار فیبر توصیه شده را تامین می نمایند. (مقدار توصیه شده برای فیبر دریافتی عبارت است از 21 تا 25 گرم برای زنان بالغ و 30 تا 38 گرم برای مردان بالغ).

باید بدانید که گوشت حاوی هیچ فیبری نیست و بر همین اساس است که نسبتا سریع هضم و جذب می شود، در حالی که لوبیاها آهسته تر هضم و جذب می شوند و شما را برای مدت زمان طولانی تری سیر نگه می دارند.

علاوه بر آن ذکر این نکته حائز اهمیت است که لوبیاها حاوی قند های ساده نیستند و لذا از افزایش سریع انسولین در خون پیشگیری می نمایند و در نتیجه احساس گرسنگی را به تاخیر می اندازند.

همچنین اگر حبوباتی مثل لوبیا را جایگزین گوشت نمایید، یک فایده دیگر برای شما این است که چربی اشباع کمتری را دریافت می کنید.

شواهد موجود در پژوهش های بالینی نشان دهنده اهمیت مصرف لوبیاها در رژیم کاهش وزن است.

در مطالعه ای که اخیرا در ایالات متحده انجام شده است نشان داده شد که افرادی که حبوباتی مثل لوبیاها را مصرف می نمودند، نسبت به افراد مشابهی که حبوبات مصرف نمی کردند در حدود 5/3 کیلوگرم وزن کمتری داشتند، در حالی که روزانه 199 کیلوکالری (در بزرگسالان بالغ) و 335 کیلوکالری (در نوجوانان) بیشتر مصرف می نمودند! و نکته جالب دیگر آن که مصرف کنندگان لوبیا دارای اندازه دور کمر کمتری نسبت به مصرف کنندگان گوشت بودند.

همانطور که می دانیم محیط دور کمر به عنوان یک عامل خطر شناخته شده در ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی و نیز بیماری های متابولیک مانند دیابت می باشد.

حبوبات حاوی یک سری مواد مفید دیگری نیز هستند که در گوشت ها یافت نمی شوند، از جمله فیتو کمیکال ها و آنتی اکسیدان ها. آنتی اکسیدان ها یکی از فیتوکمیکال هایی هستند که از تخریب سلول ها توسط رادیکال های آزاد ممانعت به عمل می آورند. رادیکال های آزاد در ایجاد انواع بیماری ها از جمله سرطان ها و زوال تدریجی اعصاب ( مثل پارکینسون و آلزایمر) دخیل می باشند.

در بررسی های به عمل آمده توسط دپارتمان کشاورزی ایالات متحده، ظرفیت آنتی اکسیدانی بیش از صد غذایی رایج مقایسه شده است. بر اساس این بررسی ها انواع لوبیایی که بیشترین محتوای آنتی اکسیدانی را داشتند عبارت بودند از: لوبیا قرمز و لوبیا چیتی و بعد از آنها لوبیا سیاه، لوبیا سفید و لوبیا چشم بلبلی.

پس نتیجه نهایی آن است که لوبیاها غذاهای کامل و بسیار خوبی از نظر پروتئین و نیز کربوهیدرات ها هستند و لذا توصیه می کنیم که آن ها را به عنوان یکی از منابع پروتئینی در رژیم غذایی روزانه خود قرار دهید. بر همین اساس بایستی دستورات متنوع غذایی دارای لوبیاها را تجربه نمایید.

خواص ماش

به فواید ماش بیشتر توجه کنیم

 

 

ماش، یکی از موادغذایی است که در گروه حبوبات جای می‌گیرد. همان‌طور که می‌دانید، در برنامه غذایی روزانه، حبوبات مهم‌ترین منبع تامین پروتئین گیاهی هستند و ماش نیز ارزش تغذیه‌ای بسیار بالایی دارد و در اکثر جوامع منبع عمده تامین پروتئین به ویژه برای گیاه‌خواران است.

 

 ماش ویژگی‌های متفاوتی دارد و یکی از مواد غذایی‌ای‌ است که تقریبا از نظر مواد مغذی متعادل به شمار می‌رود.

ولی وجود برخی از مواد مغذی در آن، ویژگی خاصی را به این ماده ‌غذایی می‌دهد. از جمله اینكه میزان اسیدفولیک آن بسیار بالاست بنابراین خوردن ماش برای پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌-عروقی بسیار مفید است.

پتاسیم ماش نیز فراوان است؛ پس مصرفش به افرادی که مبتلا به پرفشاری خون هستند، توصیه می‌شود. ماش از نظر منگنز و سلنیوم که خاصیت آنتی‌اكسیدانی دارند نیز غنی است و خوردن آن موجب پیشگیری از بیماری‌های مزمن می‌شود.

از سوی دیگر، این ماده غذایی کاهش‌دهنده قند و چربی خون است و مطالعات انجام شده از سوی انجمن دیابت آمریكا نشان داده که ماش برای درمان اسهال نیز مفید است؛

ضمن اینکه زودهضم هم هست و از آنجا که ماده غذایی متعادلی است، مصرفش به دیابتی‌ها هم توصیه می‌شود. البته بهتر است كه این ماده غذایی به صورت جوانه مصرف ‌شود.

یادتان باشد كه استفاده از آن به این شكل خواص ماش را چند برابر می‌كند زیرا فرآیند جوانه زدن باعث می‌شود همه مواد مغذی به‌خصوص آهن در دسترس افزایش یابد پس برای مبتلایان به کم‌خونی بسیار مفید است.

مصرف ماش هیچ‌گونه ممنوعیتی برای هیچ‌کس ندارد اما کسانی که اسیداوریک یا نقرس دارند، باید موادغذایی پروتئین داری را که پورین گیاهی دارند،‌محدود کنند. البته ترکیبات پورینی در ماش نسبتا کم است و لازم نیست این افراد نیز ماش را از برنامه غذایی خود کاملا حذف کنند؛ بلكه تنها محدودیت به خرج دادن در مصرف آن كفایت می‌كند.

خواص حبوبات

حبوبات از جمله گیاهان پروتئینی هستند که مقدار زیادی پروتئین، کربوهیدرات و مواد معدنی مثل آهن، کلسیم، پتاسیم، منیزیم و ویتامین‌ها خصوصاً ویتامین‌های گر...

حبوبات بسیار کم چرب هستند و منبع پروتئین گیاهی و گلوسیدها محسوب می‌شوند. از این گذشته این مواد غذایی مفید دارای مواد معدنی و ویتامین‌های مختلفی از جمله کلسیم، پتاسیم، آهن و ویتامین‌های گروه B می‌باشند.
حبوبات از جمله گیاهان پروتئینی هستند که مقدار زیادی پروتئین، کربوهیدرات و مواد معدنی مثل آهن، کلسیم، پتاسیم، منیزیم و ویتامین‌ها خصوصاً ویتامین‌های گروه B دارند.

این مواد غذایی کم چرب خواص زیادی دارند که برای بدن بسیار مفید است. در این مقاله قصد داریم گوشه‌ای از دنیای رنگارنگ حبوبات را به شما نشان دهیم.مدت‌هاست که افراد گیاه‌خوار حبوبات را منبع پروتئین خود می‌دانند و از این مواد غذایی فوق‌العاده مفید برای تأمین نیازهای خود استفاده می‌برند. 
 با این حال همه می‌دانیم که حبوبات از نظر برخی از اسیدهای آمینه کمبود دارد و پروتئین‌های آن نیز کامل نیست. برای همین است که حبوبات را اغلب با مواد غذایی دیگر مثل غلات و مواد غذایی چرب مصرف می‌کنند تا کمبود اسیدهای آمینه آن جبران شود. البته لزومی ندارد همه‌ی این مواد غذایی متنوع را یک جا و در یک غذای مصرف کرد. در فرهنگ‌های مختلف از این مواد غذایی به طور متنوع استفاده می‌شود.

در هند برنج با عدس مصرف می‌شود غذایی شبیه به عدس پلوی خودمان. در برخی از کشورهای آسیایی پوره‌ی نخود را با دانه‌های کنجد می‌خورند و یا سوپ ذرت با لوبیا درست می‌کنند. در آشپزی ایرانی نیز همین کار را می‌کنیم مثلاً در آش چندین نوع حبوبات مثل لوبیا، نخود و عدس استفاده می‌کنیم. در واقع در هر فرهنگی تلاش می‌شود به نوعی از خواص حبوبات به بهترین نحو استفاده شود.
 
اما برخی از افراد با حبوبات مشکل دارند. یعنی نمی‌توانند به خوبی این مواد غذایی را هضم کنند و بعد از مصرف حبوبات از گاز یا نفخ رنج می‌برند. در اینجا چند راهکار ارائه می‌دهیم که تا حدودی این مشکل را کم می‌کند. دنیای حبوبات دنیای رنگارنگ و متنوعی است: لوبیا قرمز، لوبیا چیتی، لوبیا سفید، نخود، عدس، لپه و .... از انواع حبوبات پرطرفدار محسوب می‌شوند.

شما می‌توانید دانه‌های خشک حبوبات را خریداری کنید که نیاز دارد به خوبی پخته شود و یا این که از کنسرو آن استفاده کنید. حبوبات کنسرو شده سال‌ها قابل استفاده‌اند و تاریخ مصرف دارند اما ما به شما توصیه می‌کنیم کنسروهایی را خریداری کنید که در سال اول تولید هستند. حبوبات کنسروهای چند ساله معمولاً سفت می‌شوند.

بهتر است قبل از پخت یک شب کامل آن‌ها را در آب خیس کنید و در یخچال قرار دهید این کار باعث می‌شود حبوبات زودتر بپزند و آنزیم‌های بیشتری آزاد کنند که باعث هضم راحت‌تر آن‌ها می‌شود.یک راه سریع‌تر دیگر این است که حبوبات را در آب به مدت دو دقیقه بجوشانید و سپس از روی گاز برداشته و بگذارید به مدت یک ساعت در همان آب خیس بخورد.

توصیه می‌کنیم زمانی که نخود را یک شب خیساندید مقداری نمک هم به آب آن اضافه کنید و زمانی که می‌خواهید بپزید آب آن‌را خالی کرده و نخودها را شستشو داده و بپزید. توجه داشته باشید که عدس و لپه نیازی به خیس کردن ندارند.برای پخت حبوبات لازم است که آن‌ها را در مقدار زیادی آب سرد بریزید و روی گاز قرار دهید. نمک اضافه نکنید زیرا این کار باعث می‌شود حبوبات سفت شده و زمان پخت آن طولانی‌تر شود.

برای پخت حبوبات لازم است که آن‌ها را در مقدار زیادی آب سرد بریزید و روی گازقرار دهید. نمک اضافه نکنید زیرا این کار باعث می‌شود حبوبات سفت شده و زمان پخت آن طولانی‌تر شود

در هنگام پخت می‌توانید در ظرف را گذاشته یا بدون در، آن‌ها را بپزید. گذاشتن در ظرف باعث می‌شود حبوبات نرم‌تر شده و برای استفاده در سوپ، آش یا پوره مناسب‌تر باشد. در حالت بدون در حبوبات درسته تر پخته می‌شوند و برای استفاده در خورش‌ها یا سالاد مناسب هستند.

حبوبات بسیار کم چرب هستند و منبع پروتئین گیاهی و گلوسیدها محسوب می‌شوند.از این گذشته این مواد غذایی مفید دارای مواد معدنی و ویتامین‌های مختلفی از جمله کلسیم، پتاسیم، آهن و ویتامین‌های گروه B می‌باشند.

حبوبات همچنین سرشار از موادی به نام فیتونوترینت‌ها هستند که با بیماری‌های مختلف مقابله می‌کنند.حبوبات منبع خوب فولات یا همان ویتامین B9 محسوب می‌شود که در مادران باردار باعث رشد خوب جنین می‌شود.شاخص گلیسمی این مواد غذایی پایین بوده و برای افراد دیابتی مفید است.
از این گذشته حبوبات دوستدار سلامت قلب شماست زیرا میزان کلسترول مضر (LDL) و همچنین میزان تری‌گلیسیرید را کاهش می‌دهد. محققان معتقدند افرادی که می‌خواهند جذب چربی‌های اشباع شده را کاهش دهند می‌توانند حبوباتی مثل لوبیا، عدس را جایگزین گوشت قرمز کنند. در این صورت مصرف 175 میلی‌گرم معادل سه چهارم فنجان حبوبات برای بدن کافی است.

4 دلیل خوب برای خوردن تخمه آفتاب‌گردان

خمه‌ی آفتاب‌گردان سرشار از فسفر، منگنز، روی، پتاسیم، منیزیم و آهن است که در این مورد آخر می‌تواند با جوانه‌ی گندم، جگر و یا زرده‌ی تخم مرغ وارد رقابت شود.

این تخمه های پرطرفدار همچنین سرشار از ویتامین B و ویتامین E می‌باشند. برای آشنایی بیشتر با تخمه های عاشق‌ترین گل دنیا با ما همراه باشید.

 

1- تخمه آفتاب‌گردان به شما انرژی می‌دهد

یک مشت تخمه‌ی آفتاب‌گردان 55 درصد تیامین یا همان ویتامین B1 مورد نیاز روزانه‌ی ما را تأمین می‌کند. همچنین بهتر است بدانید که تخمه آفتاب‌گردان حاوی میزان قابل توجهی فولات (اسیدفولیک) و اسید پانتوتنیک یا ویتامین B5 و ویتامین‌های دیگر گروه B می‌باشد. این ویتامین‌ها باعث می‌شوند که بدن به خوبی بتواند از هیدرات‌های کربن (قندها) استفاده کند و پرانرژی باشد.

ترکیبات تخمه‌ی آفتاب‌گردان داخل روده با کلسترول وارد نبرد شده و باعث کاهش

جذب آن می‌شوند

2- تخمه آفتاب‌گردان میزان کلسترول خون را پایین می‌آورد

تخمه های آفتاب‌گردان سرشار از اسیدهای چرب اشباع نشده‌ی پُلی، به ویژه به صورت اسید لینولئیک هستند که یک اسید چرب امگا 6 محسوب می‌شود.

از این گذشته در این تخمه‌ها حدود 20 درصد اسیدهای چرب اشباع نشده‌ی مونو نیز وجود دارد. این اسیدهای چرب، زمانی که در تعادل با امگا 3 ها قرار بگیرند برای سلامت قلب و عروق بسیار مفیدند.

تخمه‌های آفتاب‌گردان سرشار از فیتواسترول‌ها هستند؛ یعنی در هر فنجان حدود 270 میلی گرم. این ترکیبات ساختاری شبیه به کلسترول دارند و با کلسترول بد خون (LDL) مقابله می‌کنند. در واقع ترکیبات تخمه‌ی آفتاب‌گردان داخل روده با کلسترول وارد نبرد شده و باعث کاهش جذب آن می‌شوند. به این ترتیب کلسترول از طریق مدفوع دفع می‌شود.

3- تخمه‌ی آفتاب‌گردان سرشار از منیزیم است

نصف فنجان تخمه‌ی آفتاب‌گردان حاوی حدود 255 میلی گرم منیزیم است. منیزیم یک ماده‌ی مغذی لازم برای بدن است که مانع سکته‌ی قلبی می‌شود، اثرات منفی سندروم پیش از قاعدگی را تسکین می‌دهد، فشار خون بالا را کاهش می‌دهد، ضدالتهاب است، باعث کاهش وزن می‌شود، از تشکیل سنگ کلیه پیشگیری می‌کند و به بدن کمک می‌کند تا با عفونت‌ها و بیماری‌ها مقابله کند.

 

4- تخمه‌ی آفتاب‌گردان باعث تسکین آلرژی و برخی از مشکلات التهابی می‌شود

تخمه‌ی آفتاب‌گردان منبع خوب ویتامین E محسوب می‌شود. یک مشت از این تخمه‌ها 90 درصد نیاز روزانه‌ی ما به این ویتامین را تأمین می‌کند. این آنتی اکسیدان قوی رادیکال‌های آزاد التهاب‌زا را خنثی می‌کند.

نصف فنجان تخمه‌ی آفتاب‌گردان حاوی حدود 255 میلی گرم منیزیم است. منیزیم

یک ماده‌ی مغذی لازم برای بدن است که مانع سکته‌ی قلبی می‌شود

نتیجه‌ی مطالعاتی که روی موش‌های آزمایشگاهی انجام شده نشان می‌دهد ویتامین E سطح التهاب‌ها را کاهش می‌دهد.

تخمه‌ی آفتاب‌گردان برای رشد کودکان و همچنین برای زنان باردار بسیار خوب است.

آشنایی با آرتیشو (کنگر فرنگی) Artichoke و خواص درمانی آن

خواص کنگر فرنگی

 آرتیشو گیاهی است چند ساله درای ساقه‌ای راست که ارتفاع آن به حدود یک متر می‌رسد. برگ‌های آن پهن و دراز مانند برگ‌های کاهو است که به رنگ سبز تیره است. در انتهای ساقه میوه آن که به شکل میوه کاج یا سیب فلس‌دار است مشاهده می‌شود‌. گلبرگ‌های آن ضخیم‌ و گوشتی بوده و انتهای گلبرگ‌ها ضخیم‌تر است که مصرف خوراکی دارد‌.

برای خرید آرتیشو دقت کنید که برگ‌ها باز نشده و سفت‌ و سبز باشد‌. هنگامی‌که برگ‌های آرتیشو قهوه‌ای است نشان دهنده کهنه بودن آن می‌باشد‌. فصل آرتیشو معمولاً ماه‌های فروردین و ادریبهشت (‌آپریل و می‌)است‌.

ترکیبات شیمیائی:
برگ‌های خوردنی آرتیشو دارای اینولین‌، اینولاز و ماده‌ای تلخ به‌نام سینارین Cynarine می‌باشد‌.
سینارین خاصیت زیادکننده ترشحات صفرا را دارد و علت صفرا برای آرتیشو داشتن این ماده است‌.

در صد گرم آرتیشو پخته مواد زیر موجود است:
انرژی ۱۴ کالری
پروتئین ۱/۵ گرم
آب ۸۶ گرم
مواد چرب ۰/۱ گرم
مواد نشاسته‌ای ۵ گرم
کلسیم ۲۲ میلی گرم
فسفر ۴۰ میلی گرم
آهن ۰/۶ میلی گرم
سدیم ۳۰ میلی گرم
پتاسیم ۰ ۲۵ میلی گرم
ویتامین آ ۴۰ واحد بین المللی
ویتامین ب ۱ ۰/۰۴ میلی گرم
ویتامین ب ۲ ۰/۰۲ میلی گرم
ویتامین ب ۳ ۰/۶ میلی گرم
ویتامین ث ۵/۲ میلی گرم

خواص داروئی:
آرتیشو از نظر طب قدیم ایران گرم و کمی خشک است‌. قسمت مورد استفاده آرتیشو برگ‌ها و قسمت وسط آن است که به‌نام قلب آرتیشو معروق می‌باشد‌. آرتیشو‌:

۱) کبد را تمیز و اعمال کبد را تنظیم می‌کند‌.
۲) ترشح صفرا را افزایش می‌دهد.
۳) از جمع شدن چربی در کبد جلوگیری می‌کند و آنهائی که کبد چرب دارند بهتر است از آرتیشو استفاده کنند.
۴) یرقان مزمن را درمان می‌کند‌.
۵) تقویت‌کننده بدن است‌.
۶) موجب دفع ادرار می‌شود‌.
۷) تب‌بر است‌.
۸) در درمان رماتیسم مؤثر است‌.
۹) یبوست های ناشی از عدم صفرا را درمان می کند.
۱۰) در درمان ورم روده موثر است .
۱۱) باعث دفع سنگهای کیسه صفرا می‌شود.
۱۲) نیروی جنسی را افزایش می‌دهد.
۱۳) کلیه و مثانه را گرم می‌کند.
۱۴) گاز و نفخ معده و روده را از بین می‌برد.
۱۵) باعث هضم غذا می‌شود.
۱۶) بیماری‌های کبدی را درمان می‌کند.
۱۷) کلسترول خون را پائین می‌آورد.
۱۸) داروی لاغری است و کسانی‌که می‌خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند می‌توانند هر روز آرتیشو بخورند.
۱۹) سرگیجه را برطرف می‌کند.
۲۰) آنهائی‌که گوششان زنگ می‌زند اگر آرتیشو را بخورند آنرا برطرف می‌کند.
۲۱) مبتلایان به بیماری قند می‌توانند با خوردن آرتیشو قند خود را تنظیم کنند.
۲۲) در درمان میگرن موثر است‌.
۲۳) در برطرف کردن بیماری آسم اثر مفید دارد‌.
۲۴) نقرس را برطرف می‌کند‌.
۲۵) آرتیشو رگ‌ها را تمیز کرده و تصلب شرائین را درمان می‌کند‌.
۲۶) در برطرف کردن اگزمت مؤثر است‌.
۲۷) در درمان اکثر بیماری‌های پوستی اثر مفید دارد.
۲۸) سموم بدن را دفع می‌کند.
۲۹) زخم‌های ریه و روده را درمان می‌کند.
۳۰) برای جلوگیری از ریزش مو ار برگ‌های آرتیشو پماد تهیه کرده و به سر بمالید.
۳۱) برای برطرف کردن بوی بد زیر بغل عصاره برگ آرتیشو را به زیر بغل بمالید.
۳۲) عصاره آرتیشو را اگر به بدن بمالید خارش را برطرف می‌کند.
۳۳) برای رفع آب آوردن بدن از جوشانده آرتیشو به مقدار سه فنجان در روز استفاده کنید.

مضرات:
آرتیشو چون گرم است ممکن است در بعضی از اشخاص تولید سودا کند لذا بهتر است با سرکه خورده شود ضمناً طعم آرتیشو را دوست ندارند. اینگونه اشخاص اگر بخواهند از مزایای آرتیشو استفاده کننده تنطور قرص یا کپسول آرتیشو مصرف نمایند.

جو

كليات گياه شناسي

جو گياهي است علفي و يكساله كه ارتفاع آن بسته بانواع مختلف آن تا يك متر مي رسد . برگهاي آن متناوب و باريك و دراز و به رنگسبز تيره مي باشد .

جو از نظر كاشت به دو دسته تقسيم مي شود : جو بهاره و جو پائيزه .

جو بهاره در بهار كشت مي شود و احتياج به سرماي زمستان ندارد و قبل از زمستان دانه مي دهد در حاليكه جو پائيزه در پائيز كشت مي شود و محتاج سرماي زمستان است .

تركيبات شيميايي:

در صد گرم جو مواد زير موجود است :

آب                         11 گرم

پروتئين                    8گرم

مواد نشاسته اي      78 گرم

كلسيم                   16 ميلي گرم

فسفر                    189 ميلي گرم

آهن                      2 ميلي گرم

سديم                   3 ميلي گرم

پتاسيم                 160 ميلي گرم

ويتامين ب 1          0/12 ميلي گرم

ويتامين ب 2          0/05 ميلي گرم

ويتامين ب 3          3  ميلي گرم

ضمنا جو داراي مقدر بسيار كمي آرسنيك مي باشد .

خواص داروئي:

جو معمولا به سه صورت در بازار عرضه مي شود

1) جو پوست نكنده كه هنوز سبوس آن جدا نشده

2)جو پوست كنده كه پوست آن گرفته شده است

)3جو سفيد كه پوست وس بوس آن رگفته شده است و بنام جو مرواريدي معروف است .

جو از نظر طب قديم ايران سرد و خشك است

مواد مقوي آن كمتر از گندم بوده ولي قابض و شخك كننده است .

1)غذايي بسيار مقوي براي افراد ضعيف است .

2)خاصيت نرم كننده درد .

3)در قديم از جو براي سقط جنين استفاده مي كردند .

4)براي نقرس مفيد است .

5)جوشانده جو داروي خوبي براي مبتلايان به تب و كم خوني و سوء هاضمه است .

6)ماء الشعير براي درمان سل ،‌زخم هاي ريوي و سردرد گرم مفيد است .

7)ماء الشعير خون ساز است و زود هضم مي شود.

8)ماء الشعير را با خشخاش كوبيده براي سردرد مفيد است .

9)براي درمان نقرس پماد در جو را با آب بر روي قسمت هاي دردناك بگذاريد .

10)در جو را با شكر مخلوط كرده غذاي خوبي براي اطفال است .

11)بيسكوبيت جو بهترين دارو براي درمان يبوست است و حتي نفخ و شكم درد را از بين مي برد.

12)سرد مزاجان بايد جو را با شكر بخورند.

13)كشك الشعير براي مزاج هاي گرم و اسهال هاي صفراوي مفيد است .

14)براي  برطرف كردن گلو درد و ورم گلو كشك الشعير را قرقره كنيد .

15)براي پائين آرودن كلسترول از جو استفاده كنيد .

16)جو چون  داراي پروتئاز مي باشد بنابراين از سرطان جلوگيري مي كند .

طرز استفاده:

سمنو يا مالت جو : جو را مي توان مانند ديگر غلات خيس كرده و در حرارات معتدل نگاهدري كنيد تا جوانه بزند  و هنگاميكه جوانه به حد معيني رسيد از آن مالت نگهدري كنيد . مالت جو داراي ويتامين هاي Cاست .

ماء الشعير : جو پوست كنده و جو پوست نكنده را خوب مي شويند سپس آن را در آب جوش ريخته و چند دقيقه مي جوشانند و آنقدر آنرا مي پزند تا دانه هاي جو كاملا باز شود و بعد آنرا با پارچه بدون اينكه له شود صاف مي كنند و مي گذارند تا سرد شود و از آن استفاده مي كنند .

كشك الشعير : جو پوست كنده را با آب مخلوط كرده و آنرا آنقدر مي جوشانند تا كاملا باز شود سپس آنرا له مي كنند و صاف مي كنند  كه خود جو نيز داخل آب شود كشك الشعير شبيه آَش جو مي باشد .

عصاره مالت جو : از جوشاندن مالت جو  در آب و غليظ كردن مايع حاصل در خلاء عصاره مالت جو بدست مي آيد كه داراي مقدر 60 درصد مالتوز ، 10 درصد ساكاروز ، 20 درصد دكسترين و مقدري مواد معدني و ويتامين هاي B1 و B2 است

مضرات :

مضرات خاصي گفته نشده است .

خواص اعجاب آور چای سبز

مصرف چای سبز در تعداد انگشت شماری از خانواده ها رایج است اما این اطمینان وجود دارد که افراد با آگاهی از فواید این چای بیشتر به سمت مصرف این نوشیدنی باارزش جذب می شوند.

 اخیرا از فواید بسیار چای سبز صحبتهای زیادی می شود و حتی چای را بهترین نوشیدنی پس از آب می دانند. هم چای سیاه و هم چای سبز دارای رنگدانه هایی هستند که اثر کاهش ابتلا به سرطانهای مختلف در آنها دیده شده است. زمانی که چای با غلظتی مناسب دم بکشد، تنها محتوی نیمی از کافئین یک فنجان قهوه است. با این حال چای بدون کافئین هم وجود دارد.

مردم چین از دیرباز چای سبز را به عنوان یک نوشیدنی دارویی مصرف کرده و می کنند و به دلیل اهمیت ویژه این گیاه، اصول خاصی نیز برای تهیه آن دارند. به تازگی علاوه بر مردم چین، چای سبز در بسیاری از کشورهای جهان طرفداران فراوانی یافته است. دلیل اصلی این استقبال، آشنایی مردم دیگر کشورها با خواص درمانی این نوع نوشیدنی است.

 هرچند در مواردی توصیه و پیشنهاد مردم به یکدیگر عامل اصلی مصرف برخی مواد غذایی یا نوشیدنیها است اما در مورد چای سبز علاوه بر توصیه دهان به دهان، پژوهشگران نیز خواص دارویی آن را تایید کرده اند. نوشیدن روزانه سه تا چهار فنجان چای سبز مانع از ابتلا به بسیاری از بیماریها می شود. پژوهشگران ۲۵ مورد را به عنوان دلایل اصلی مصرف چای سبز می دانند.

گیاه چای در آب و هوای گرم رشد می کند. برای تولید چای معمولا برگهای کوچکتر و جوانتر انتخاب می شوند. در مجموع سه نوع چای وجود دارد: چای سیاه، چای سبز و چای اولانگ (نوعی چای چینی). مزیت چای سبز بر چایهای دیگر این است که کمتر تحت تاثیر فرآیند قرار گرفته و ترکیبات موجود در آن پایدار باقی مانده است. چای سبز به عنوان یک ترکیب ضدسرطان و آنتی اکسیدان شناخته شده است. تحقیقات نشان می دهد که نوشیدن مرتب چای سبز می تواند در پیشگیری و درمان بیماریهای لاعلاجی مثل سرطان بسیار موثر باشد.

بسیاری از خواص چای سبز مربوط به ماده ای به نام کاتچین است که فعالیت آنتی اکسیدانی آن بسیار بالا بوده و نسبت به آنتی اکسیدانهای معروفی چون ویتامینهای C و E بسیار قویتر عمل می کند.

نوشیدن چای سبز می تواند احتمال ابتلا به بیماریهای مختلف را کاهش دهد؛ از بیماریهای ساده باکتریایی گرفته تا بیماریهای مزمنی چون بیماریهای قلبی، سکته، سرطان، مشکلات دهانی دندانی، و استئوپرز. گیاه چای گل بزرگی است که دارای برگهای همیشه سبز است و همانطور که اشاره شد، چای سبز بومی کشور چین است و در آن کشور بیش از پنج هزار سال مورد مصرف بوده است.

امروزه چای در تمامی نقاط آسیا و بخشهایی از خاورمیانه و آفریقا نیز کشت می شود. چای سیاه تخمیر داده می شود و به اندازه چای سبز سالم نیست. چای سبز تخمیر داده نمی شود و چای اولانگ نیمه تخمیر شده است.

 مروری بر خواص چای سبز:

1.پیشگیری و درمان سرطان:

چای سبز حاوی ترکیباتی بنام کاتچین، فیتوکمیکال و پولیفنول است که این ترکیبها نوعی آنتی اکسیدان (Antioxidant) محسوب می شوند. آنتی اکسیدان قابلیت مبارزه با سلولهای سرطانی را داراست. این ترکیب می تواند از رشد سلولها و تومورهای سرطانی جلوگیری کند. میزان شیوع سرطانهایی چون پستان،‌ کولون، ‌پوست، پانکراس و معده در بین افرادی که چای سبز می نوشند بسیار کمتر است. تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که افرادی که روزانه چای سبز می نوشند خطر ابتلا به سرطان خود را تا حد بسیار زیادی کاهش می دهند.

همچنین اشخاص مبتلا به سرطانهایی نظیر سرطان خون، ریه، معده، سینه و روده که چای سبز می نوشند در درمان بیماری خود کمک عمده ای می کنند. محققیق نوشیدن چای سبز را عاملی برای جلوگیری از ابتلا به سرطان می دانند چراکه میزان آنتی اکسیدانهای موجود در آن ۱۰۰ برابر تاثیرگذارتر از ویتامین C و ۲۵ برابر تاثیرگذارتر از ویتامین E است. توجه کنیم که ویتامین C و E به عنوان دو آنتی اکسیدان مهم مطرح هستند.

به این ترتیب با نوشیدن چای سبز و دریافت آنتی اکسیدان، بدن در مقابل ابتلا به سرطان مصون می شود. تحقیقات نشان می دهد که در کشورهایی که مردم هر روز چای سبز مصرف می کنند موارد سرطان کمتر بوده است، هرچند بین این دو هیچ رابطه علت و معلولی تایید نشده است. اما چای سیاه فاقد چنین خاصیتی است.

 حتی اگر به مقدار زیاد چای سیاه مصرف کنید، احتمال ابتلا به سرطان روده، کیسه صفرا و مخاط رحم را افزایش می دهید. به افراد سرطانی نوشیدن دو یا سه فنجان چای سبز در روز پشنهاد می شود. در ژاپن با وجود بالاترین آمار در استعمال سیگار، کمترین مقدار سرطان ریه در آنها مشاهده شده است. مطالعات حاکی از آن است که مصرف بیشتر چای سبز با کاهش بروز سرطان سینه ارتباط دارد.

 2.جلوگیری از بیماریهای قلبی عروقی:

یکی از عوامل اصلی امراض و حمله های قلبی، وجود کلسترول بالا در خون انسان است. چای سبز علاوه بر ویتامینهای A و C خود، باعث کاهش کلسترول در خون نیز می شود که این موضوع خطر حمله قلبی و امراضی از این دست را پایین می آورد. همچنین مصرف چای سبز می تواند از بروز بیماریهای قلبی عروقی جلوگیری کند.

مصرف روزانه پنج فنجان چای سبز یا بیشتر می تواند تا 61 درصد از بروز بیماریهای قلبی بکاهد. وجود رادیکالهای آزاد در سرخرگ می تواند منجر به بروز بیماریهای قلبی عروقی شود. در حالی‌که کاتچین موجود در چای سبز قادر است از پوشش درونی سرخرگ در برابر رادیکالهای آزاد محافظت کرده و به این وسیله از بروز بیماریهای قلبی جلوگیری کند. در ژاپن با وجود اینکه استعمال سیگار بسیار رایج و معمول است اما کمترین آمار بیماریهای قلبی در آنها گزارش شده است. عده ای دلیل این کاهش را مصرف زیاد چای سبز می دانند.

همچنین از آنجاییکه چای سبز موجب کاهش کلسترول بد خون (LDL)، تری‌گلیسیرید و فیبرینوژن (پروتیینی در خون که در شکلگیری لخته خون نقش دارد) می شود، به این وسیله قادر است از بروز آرترواسکلروز (سخت شدن سرخرگها) پیشگیری کند. با مصرف چای سبز کلسترول خون به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.

به این ترتیب می توان با نوشیدن چای سبز میزان کلسترول خون که یکی از شاخصهای مهم ابتلا به بیماریهای قلبی است را کاهش داد. پژوهشگران معتقدند حتی پس از سکته قلبی نیز نوشیدن چای سبز باعث ترمیم سلولهای آسیب دیده رگها و قلب می شود و روند ترمیم سلولها را تسریع می کند. نوشیدن روزانه حداقل سه فنجان چای سبز به بیماران قلبی توصیه می شود.

نکته دیگر این است که معمولا بعد از حمله قلبی پروتیینهایی در بدن تولید می شود که مرگ سلولی را به همراه دارد، درحالی که کاتچین موجود در چای سبز فعالیت این پروتیین را متوقف کرده و به این وسیله سکته های مغزی و قلبی را به حداقل رسانده و سرعت بهبود را افزایش می دهد. یکی از عناصر فعال در چای سبز به اندازه آسپرین از تجمع پلاکتهای خونی جلوگیری می کند که این امر گردش خون را بهبود می بخشد.

 

3.کاهش تری گلیسیرید:

کاتچین موجود در چای سبز ‌فعالیت آنزیم لیپاز (آنزیم مسوول هضم چربیها) پانکراس (لوزالمعده) را مهار می کند. در نتیجه، شکسته شدن چربی و تبدیل آن به اجزای قابل جذب با سرعت بسیار کمی صورت می گیرد. با توجه به اینکه افزایش تری‌گلیسیرید خون بعد از مصرف هر وعده غذایی یک ریسک فاکتور در بروز بیماریهای قلبی است، مصرف یک فنجان چای سبز در بین وعده های غذایی روشی مناسب در کاهش تری گلیسیرید خون است.

 
4.کاهنده فشارخون:

مصرف نیم تا 5/2 فنجان چای سبز در روز احتمال بروز پرفشاری خون را تا 64 درصد کاهش می دهد. در حالیکه مصرف بیش از 5/2 فنجان در روز از بروز این بیماری تا 56 درصد می کاهد. بنابراین روزانه مصرف سه الی چهار فنجان چای سبز توصیه می شود.

 

5.جلوگیری از دیابت:

معمولا با افزایش سن، قندخون هم کم کم بالا می رود، خصوصا اگر به رژیم غذایی خود توجه کافی نداشته باشیم. وزن به مرور زمان بالا رفته و به دنبال آن احتمال بروز دیابت نوع دو هم افزایش می یابد. مصرف روزانه پنج فنجان چای سبز می تواند از بروز دیابت جلوگیری کند. چای سبز قادر است از عوارض ناشی از دیابت همچون آب مروارید و بیماریهای کلیوی به طرز معجزه آسایی جلوگیری کند.

اما چای سبز چطور قادر به کاهش قندخون است؟ به نظر می رسد ‌اصلی ترین مکانیسم، ‌مهار کردن فعالیت آنزیم آمیلاز بزاق و روده (آنزیم مسوول هضم نشاسته) است. با مهار شدن فعالیت این آنزیم، نشاسته با سرعت بسیار آهسته ای می شکند و در نتیجه قندخون با سرعت کمی بالا می رود. مصرف چای به همراه یک وعده غذایی سرشار از کربوهیدرات منجر به کاهش سرعت رها شدن گلوکز و کاهش جذب آن می شود و به این وسیله از ترشح انسولین جلوگیری می کند.

 

6.ضد انعقاد:

چای سبز خون را رقیق و از لخته شدن خون جلوگیری می کند. با مصرف گوشت و روغنهای غیراشباع گیاهی مثل روغن ذرت و سویا ترکیباتی در بدن ایجاد می شود که منجر به ایجاد پلاکهای خونی می شود، در حالی که با مصرف چای سبز می توان از ایجاد لخته های خونی جلوگیری کرد.

 

7.چای سبز و جوانی:

چای سبز را به عنوان داروی ضدپیری (Anti - Aging) می شناسند. دلیل اصلی آن وجود میزان قابل توجهی آنتی اکسیدان در چای سبز به ویژه آنتی اکسیدانهای موثر در حفظ شادابی و جوانی است. آنتی اکسیدانها یکی از شاخصترین عوامل برای حفظ سلامتی و شادابی سلولهای بدن اند که باعث به تعویق انداختن شروع روند پیری سلولها هستند.

 8.کاهش وزن و چای سبز:

با نوشیدن چای سبز متابولیسم (سوخت و ساز) چربیهای بدن تسریع می شود و به این ترتیب چربی اضافی در بدن ذخیره نمی شود. پژوهشها نشان می دهد نوشیدن روزانه سه فنجان چای سبز می تواند تا ۷۰ کالری انرژی ناشی از سوخت چربیها ایجاد کند. همچنین چای سبز قادر است جذب روده ای گلوکز و چربی را کاهش دهد و به این وسیله منجر به کاهش وزن در فرد می شود.

ثابت شده که افرادی که چای سبز مصرف می کنند دارای وزن پایین تری نسبت به افرادی هستند که چای سبز مصرف نمی کنند. چای سبز مانع از ذخیره گلوکز در سلولهای چربی می شود. به این ترتیب می توان از نوشیدن چای سبز، کنترل میزان مصرف کربوهیدراتها (قندها) و ورزش مداوم به عنوان مثلثی برای حفظ سلامتی و تناسب اندامها نام برد. چاى سبز و عصاره آن باعث افزایش سوخت کالرى و چربیهاى ذخیره شده بدن و در نتیجه باعث کاهش وزن مى شود. تحقیقات پیشین بر روى حیوانات نشان داده که عصاره چاى سبز باعث افزایش فرآیند «ترموجنسیز» مى شود.

این فرآیند مربوط به تولید گرماى بدن است که در اثر هضم، جذب و متابولیسم غذاها در بدن ایجاد مى شود. این تحقیقات مشابه این فرآیند را بر روى انسان نیز اثبات کرده است. کافئین چاى سبز همچنین باعث افزایش ۲۸ تا ۷۰ درصدى ترموجنسیز در بدن مى شود. وقتى که «افیدرین» برگ به چاى سبز همراه با کافئین افزوده مى شود، این خاصیت دو برابر مى شود. در چاى سبز ماده اى به نام EGCG نیز وجود دارد که ترکیب این ماده و کافئین و افیدرین اثر بیشترى بر روى این فرآیند دارد.

اما نکته اى که وجود دارد این است که مصرف چاى سبز و استفاده از کپسولهاى آن به تنهایی و به سرعت باعث کاهش وزن نمى شود و باید علاوه بر مصرف آن، از رژیم غذایى مناسب و ورزش متناوب و مداوم نیز استفاده کرد تا به نتیجه مطلوب رسید.

چای سبز به عنوان فاکتوری که واقعا باعث افزایش سرعت متابولیسم می شود به اثبات رسیده و شما می توانید ۷۰ الی ۸۰ کالری اضافی دریافتی خود را نیز با نوشیدن فقط پنج فنجان چای سبز در روز بسوزانید. پس از یک سال شما قادر خواهید بود که چهار کیلوگرم از وزن خود را فقط با نوشیدن چای سبز از دست بدهید، یعنی اثری مشابه با حدود ۱۵ دقیقه پیاده روی روزانه.

 

9.پوست و چای سبز:

آنتی اکسیدانهای موجود در چای سبز سلولهای پوست را در مقابل آسیبها به ویژه رادیکالهای آزاد که یکی از عوامل ایجاد سرطان و افتادگی و آسیب به پوست اند، محافظت می کند. به این ترتیب چای سبز مانع از بروز سرطان، افتادگی و چروک خوردن پوست به ویژه پوست صورت می شود.

 

10.چای سبز و ورم مفاصل:

پژوهشگران چای سبز را به عنوان دارویی برای کاهش خطر ابتلا به ورم مفاصل ناشی از روماتیسم معرفی می کنند. این تاثیر با توقف فعالیت آنزیمهای تخریب کننده و تحلیل برنده غضروف مفاصل ایجاد می شود.

 

11.چای سبز و استحکام دندانها و استخوانها:

این نوع چای حاوی ماده ای بنام فلورین (flourine) نیز هست. فلورین سبب می شود تا ساختار داخلی دندانها محکم شود و از تضعیف مینا و پوسیدگی دندان جلوگیری بعمل آید. درصد بالای فلوراید چای سبز عمده ترین دلیل تاثیر مثبت آن بر دندان و استخوانها است. به این ترتیب، درصد بالای فلوراید در چای سبز می تواند استخوانها و دندانها را در مقابل آسیب، به ویژه پوسیدگی و پوکی محافظت کند.

 

12.آرامبخش و ضد استرس:

این نوشیدنی گیاهی نوعی آرام بخش نیز محسوب می آید. با نوشیدن این چای سیستم عصبی بدن شما مقاومتر شده، آرامش اعصاب و دوری از فشارهای عصبی را برای شما به ارمغان می آورد. از آنجایی که بسیاری از بیماریها ارتباط مستقیم با استرس و سیستم عصبی دارند، نوشیدن این چای را می توان به نوعی داروی تمام عیار بیماریها نام برد.

 

13.عملکرد مغز و چای سبز:

چای سبز فعالیت سلولهای مغز به ویژه بخشهای مربوط به حافظه را تقویت و تحریک می کند. از طرفی چای سبز باعث کاهش میزان استیل کولین در سلولهای مغز شده و با این عمل مانع از تخریب سلولهای مغز و بروز بیماری آلزایمر می شود. از طرفی آنتی اکسیدانهای موجود در چای سبز مانع از تخریب سلولهای مغز که عامل اصلی بروز بیماری پارکینسون است، می شود. به عبارتی، آنتی اکسیدانهای چای سبز با به تعویق انداختن قرار گیری سلولهای مغز در فاز پیری و فرسودگی، مانع از ابتلا به پارکینسون می شوند.

 

14.آسم و چای سبز:

تئوفیلین موجود در چای سبز در حکم داروی گشادکننده برونش (برونکودیلاتور) است که باعث آرامش و رفع التهاب و حساسیت دستگاه تنفس (بافتهای آسیب دیده) می شود. از این رو نوشیدن چای سبز برای افراد مبتلا به آسم یا افرادی که به دلیل مشاغل ویژه ای که دارند (مثل کارگران کارخانه های سیمان) یا در مناطق خاصی زندگی می کنند (ساکنان مناطق سردسیر)، توصیه می شود.

 

15.دیگر فواید:

- چای سبز همچنین قادر است کبد را سمزدایی کرده و از تجمع چربی در کبد جلوگیری کند. چای سبز نقص و کمبود استروژن را در دوران یائسگی جبران کرده و از پوکی استخوان جلوگیری می کند. در نهایت اینکه چای سبز منجر به ایجاد آرامش روح و روان شما می شود و در نتیجه، مصرف عصرانه آن برای رفع خستگی توصیه می شود.

- از فواید دیگر چای سبز می توان به این موارد اشاره کرد:


 بالا بردن قدرت فکری و تمرکز، پیشگیری از امراضی مثل آلزایمر، درمان التهاب و آماس مفاصل، درمان و پیشگیری از بیماری MS (multiple sclerosis) . جالب است بدانید کاتچین موجود در چای سبز باعث از بین بردن باکتریهای مولد مسمومیت غذایی یا سم تولیدشده توسط این باکتریها شده و بدین ترتیب در مسمومیتهای غذایی هم به عنوان دارویی مفید استفاده می شود.

-ویتامین C موجود در چای سبز با تقویت سیستم ایمنی بدن، بدن را در مقابل بیماریهای مختلف به ویژه بیماریهای فصلی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا در زمستان، اسهال و استفراغ در تابستان و حساسیتهای فصل پاییز مقاوم می کند. در چین باستان برای افرادی که دائما بیمار بودند چای سبز تجویز می کردند.

- نوشیدن چای سبز نه تنها گوش را در برابر عفونت و تورم محافظت می کند بلکه در صورت بروز این مشکل، نمدار کردن پارچه تمیزی با چای سبز و سپس تمیز کردن گوش با آن می تواند تا حدی از تورم و عفونت بکاهد.

-  تبخال مشکلی است که عامل ویروسی دارد اما با چای سبز می توان بهبود آن را تسریع کرد؛ به این ترتیب که اگر محل مورد نظر را با چای سبز مرطوب کرده و صبر کنیم تا خشک شود و این عمل را سه بار در روز تکرار کنیم، روند بهبودی و رفع محل زخم تسریع می شود.

-  چای سبز بسیاری از عوامل بیماری زا را که بر سلامت دهان و دندان تاثیر منفی دارد از بین می برد. به این ترتیب می توان نوشیدن چای سبز را مکملی برای سلامت دهان و دندان دانست. علاوه بر این، چای سبز با از بین بردن باکتریهای نامناسب محوطه دهان، بوی بد دهان و تنفس بد بو را نیز مرتفع می کند. در چین باستان از چای سبز به عنوان داروی خوشبوکننده دهان پیش از حضور در مراسم رسمی و میهمانیها استفاده می کردند.

- ترکیبی موسوم به "ال تیانین" موجود در چای سبز که نوعی اسید آمینه است خاصیت آرام بخشی داشته و می تواند حالت تنش، افسردگی و استرس و هیجان را از بین ببرد.

- پژوهشگران ژاپنی با بررسی ترکیبات موجود در چای سبز دریافتند ترکیب اپی گالوکاتچین گالات (EGCG) با عملکردی عایق مانند مانع از اتصال ویروس HIV روی سلولهای سیستم ایمنی بدن و ایجاد ضعف در سیستم ایمنی بدن می شوند. به عبارت دیگر نوشیدن چای سبز را می توان به عنوان عامل مکملی برای جلوگیری از ابتلا به ایدز (AIDS) با عایق کردن سلولهای سیستم ایمنی بدن دانست.

-  چای سبز از تاثیرات مخرب اشعه ماورا بنفش روی DNA جلوگیری می کند.

 

نحوه استفاده:

برای هر نفر یک قاشق مرباخوری چای سبز را در قوری ریخته و به ازای هر یک قاشق، یک لیوان آب داغ با دمای 80 تا 85 درجه به آن اضافه کرده و درب قوری را به مدت هفت تا هشت دقیقه بگذارید سپس آن را بنوشید. یادآوری این نکته ضروری است که چای سبز مانند چای سیاه لزومی به دم کردن ندارد.

چای سیاه و چای سبز هر دو از گیاه واحدی به دست می آیند. تفاوت در این است که برای تهیه چای سبز برگها را بخار داده، گرد (پودر) می کنند و سپس آنرا خشک می کنند ولی برای تهیه چای سیاه ابتدا برگها خشک و سپس تخمیر می شوند و در برخی اوقات مواد و رنگهای شیمیایی به آن اضافه شده و در انتها برشته می شود، یعنی فرآیند بیشتری روی چای صورت می گیرد.

 میزان مصرف روزانه:

چای سبز به عنوان جایگزینی مناسب برای چای سیاه و قهوه توصیه می شود. نوشیدن روزانه سه لیوان چای سبز (حاوی سه گرم مواد حل شدنی) یا روزانه 300 تا 400 میلی گرم عصاره استاندارد چای سبز (عصاره ها باید حاوی 80 درصد پلی فنلها و 55 درصد اپی گالوکزچین) مفید است. انواع فرآورده های کپسولی و مایع چای سبز نیز قابل دسترسی اند.

 
روش نگهداری:

برای تازه و معطر ماندن چای سبز بهتر است آن را در ظرفی تیره و در محلی تاریک و به دور از نور و رطوبت نگهداری کنید.

 

ترکیب شیمیایی برگ چای:

مواد متشکله برگ چای عبارتند از مواد سلولزی، مواد صمغی، دکسترین، پکتین، مواد چربی، مواد مومی، نشاسته، قند، اسید گالیک، اسید اگزالیک، کورستین، مواد پروتیینی، الیاف (فیبر)، مواد معدنی، تانن، کافئین یا تئین، ترکیبات معطر و دیاستاز. بررسیهای آماری نشان می دهد در حدود 80 درصد مردم ژاپن چای سبز می نوشند به طوری که بیش از نیمی از آنها روزانه سه فنجان یا بیشتر از آن مصرف می کنند.

 نتایج یک بررسی جدید در ژاپن نشان می دهد که اگر به طور مرتب چای سبز بنوشید، احتمال مرگ ناشی از بیماریهای قلبی- عروقی 25 درصد کاهش‌ پیدا می کند. پژوهشگران همچنین از این مطالعات دریافتند فواید چای سبز ظاهرا برای زنان بیشتر است. زنانی که روزانه پنج فنجان یا بیشتر چای سبز می نوشیدند در مقایسه با کسانی که یک فنجان یا کمتر مصرف می کردند 31 درصد کمتر با خطر مرگ در اثر بیماری قلبی روبرو بودند. در نهایت اینکه به دلیل خواص فراوان چای سبز اکنون آن را در بسیاری از کشورهای جهان نه به عنوان یک نوشیدنی که به عنوان یک داروی گیاهی می شناسند و نوشیدن روزانه آن را توصیه می کنند./

ده ویتامین ضروری برای بدنسازی

ده ویتامین ضروری برای بدنسازی

یكی از موضوعات بسیار مهم برای ورزشكاران استفاده از مكمل‌های غذایی است و اینكه چه بخورند،‌ چه مقدار بخورند و چه وقت بخورند؟ در نظر داشته .....

 

یكی از موضوعات بسیار مهم برای ورزشكاران استفاده از مكمل‌های غذایی است و اینكه چه بخورند،‌ چه مقدار بخورند و چه وقت بخورند؟ در نظر داشته باشید یك رژیم مكمل غذایی بعضی مواقع می‌تواند بی‌اثر باشد مثل اینكه از زیبایی یك جنگل به خاطر درختان آن غافل شویم. یعنی هدف اصلی مصرف مكمل‌ها را فراموش كنیم و متوجه نشویم دقیقا یك بدنساز موفق، چه كاری انجام می‌دهد.

سلول‌های بدن ما به ویژه سلول‌های عضلانی برای متابولیسم مناسب و رشد و نگهداری خودشان به واكنش‌های بیوشیمیایی معین تكیه می‌كنند. برای انجام این واكنش‌ها احتیاج به ویتامین‌های ویژه‌ای است كه به تجزیه و تسهیل واكنش‌های بدن كمك می‌كنند. بدون این ویتامین‌ها هیچ اتفاقی روی نمی‌دهد، حتی اگر یكی از این مواد ضروری ناقص باشد،‌ یك بدنساز پیشرفته می‌تواند دچار مشكل شود یا حتی پیشرفت وی متوقف شود. اگر این ویتامین‌ها نباشند،‌ تولید انرژی یا رشد ماهیچه‌ها به زحمت انجام می‌شود و توده عضلانی شروع به تحلیل رفتن می‌كند و تراكم استخوان‌ها رو به زوال خواهد گذاشت و همه سیستم‌های بدن شروع به ضعف می‌كنند. بیشتر اوقات ما مواد ضروری بدن را فراموش می‌كنیم و تنها به مواد انرژی‌زا مثل كربوهیدرات‌ها و پروتیین‌ها و چربی‌ها توجه داریم. ویتامین‌ها به دو بخش تقسیم می‌شوند، ویتامین‌های محلول در چربی و محلول در آب؛ ویتامین‌های محلول در چربی شامل (K, E, D, A) هستند و به این نام مشخص شده‌اند و در بافت چربی بدن ذخیره می‌شوند و نباید روزانه دوباره ذخیره شوند، زیرا افزایش میزان این ویتامین‌ها به مسمویت منتهی می‌شود و در ذخیره آن باید دقت كرد.

همه ویتامین‌های محلول در آب (به جز ویتامین C) به صورت كلی تركیب شده هستند با ویتامین B و Complex B (شامل ویتامین‌های 1B و 2B و 3B و 6B و 12B و بیوتین و پانتونیك اسید) چون این ویتامین‌ها محلول در آب هستند، به سختی وارد بافت چربی می‌شوند بنابراین در بدن ذخیره نمی‌شوند و مقدار زیادی از آنها دفع می‌شود و دچار مسمومیت نمی‌شوند. این ویتامین‌ها به طور مداوم باید در یك رژیم بدنسازی مورد استفاده قرار گیرند.

 1ـ ویتامین ب12 (Vitamin B12)

 عملكرد‌های این ویتامین زیاد هستند، از جمله شركت در متابولیسم كربوهیدرات و نگهداری از بافت عصبی و تحریك عضلات توسط اعصاب و شركت در عملكرد انقباض و توازن و رشد عضلات نقش دارد. ویتامین 12B از غذاهایی با منشا حیوانی به دست می‌آید بنابراین آن دسته از ورزشكارانی كه یك رژیم گیاهی سخت را ادامه می‌دهند،‌ باید در رابطه با این مكمل‌های ویتامین 12B با یك پزشك مشورت كنند. برای برطرف كردن كمبود این ویتامین تزریقات 12B در بین ورزشكاران متداول است، به طوری كه آنان معتقدند كه 12B عملكرد را بهتر می‌كند.

2ـ بیوتین

در تحقیقات انجام شده مشخص شده است كه بدنسازان مشكل زیادی در حفظ مقدار سطح طبیعی آن دارند و علت این مشكل خنثی كننده بیوتین است كه ماده‌ای به نام اویدین است. اویدین در سفیده تخم‌مرغ خام كه یك ماده اساسی برای ورزشكاران است، وجود دارد بنابراین بدنسازان با كمبود بیوتین روبه‌رو می‌شوند. بیوتین نقش حیاتی در متابولسیم اسید‌های آمینه و تهیه انرژی از بسیاری از منابع را دارد.

3ـ ویتامین B2 (ریبوفلاوین)

ویتامین 2B در تولید انرژی كه از سه مرحله تشكیل شده, شركت دارد و قدری هم با متابولسیم پروتیین مربوط است و یك نسبت قوی بین جرم بدون چربی بدن و 2B وجود دارد.

مطالعات نشان داده كه زن‌ها بیشترین احتیاج 2B را در سطح فعالیت نرمال دارند و علاوه بر آن ثابت شده كه مكمل 2B تحریك‌پذیری ماهیچه‌ها را بالا برده و در تمرین ورزشكاران ماده اساسی است.

4ـ ویتامین A

بیشتر ما ویتامین A را كمك كننده بینایی می‌دانیم اما بدنسازان به منفعت‌های دیگر آن نیز احتیاج دارند. یكی از فعالیت‌های دیگر ویتامین A شركت در ساختن پروتیین، فرآیند اصلی رشد ماهیچه است. دوم در تولید گلیكوژن كه سوخت ذخیره شده برای فعالیت‌های بیشینه و شدید است و شكل اساسی مقدار اندك آن در بدن بدنسازان است.

5ـ ویتامین E

ویتامین E یك آنتی اكسیدان قوی است و از غشای سلول‌ها محافظت می‌كند و از آنجا كه بیشتر فرآیندهای متابولیكی بدن باعث رشد سلول‌های ماهیچه‌ای می‌شوند، به سلامت غشای سلولی وابسته‌اند. این ویتامین اهمیت به سزایی دارد. علاوه بر آن، آنتی اكسیدان‌ها به كاهش تعداد رادیكال‌های آزاد در بدن كمك می‌كنند و مانع تغییرات سلولی و تخریب آن و حتی سرطان می‌شود.

6ـ ویتامین 3 B (نیاسین)

این ویتامین در نزدیك به 60 فرآیند متابولیك مربوط با تولید انرژی دخیل است و به دلیل سوخت حركتی، برای بدنسازان اهمیت ویژه‌ای دارد. تحقیقات نشان می‌دهد ورزشكاران بیش از غیر ورزشكاران به 3B نیاز دارند. علاوه بر اینها 3B به گشاد شدن عروق منجر می‌شود و در میدان مسابقه به ورزشكار كمك زیادی می‌كند اما باید توجه كرد در حین مسابقه و در طول تمرین چون در سوختن چربی‌ها اختلال وارد می‌كند، نباید استفاده شود.

7ـ ویتامین D

نقش اصلی آن در جذب كلسیم و فسفر است. كلسیم در انقباض‌ها عنصر اصلی است. اگر ذخایر مناسبی از كلسیم در دسترس ماهیچه‌ها قرار نگیرد، انقباض‌های قوی و سخت ماهیچه‌ها را نمی‌توان تحمل كرد. البته كلسیم باعث تراكم استخوان‌ها نیز می‌شود. در مورد فسفر فراموش نكنید كه به ایجاد انقباض ماهیچه‌ای سریع و قوی منجر می‌شود كه در اثر حركت‌ها و تمرینات با وزنه است. همچنین فسفر برای ساختن ATP (مولكول انرژی) به كار می‌رود.

این ماده مغذی كه در غذاهای خشك به میزان بالا وجود دارد،‌ باید در لیست غذای بدنسازان قرار گیرد. پس به نوشیدن حداقل یك لیوان شیر كم چربی یا بدون چربی در هر روز عادت كنید، البته به دنبال غذاهای غنی شده با ویتامین D هم باشید.

8ـ ویتامینB1 (تیامین)

تیامین از ویتامین‌هایی است كه برای متابولسیم پروتیین و رشد مورد نیاز است. تیامین همچنین در تشكیل هموگلوبین نقش دارد. همانطور كه می‌دانید، در ورزش‌های هوازی انتقال اكسیژن ضروری است پس ویتامین 1B در تحمل افزایش سطح تمرین اهمیت دارد و از جمله ویتامین‌های اندكی است كه عملكرد را افزایش داده و به مقدار زیاد، مورد نیاز ورزشكاران است و مقدار نیاز به آن متناسب با شدت فعالیت است.

9ـ ویتامین6 B (پیریدوكسین)

از جمله فعالیت‌های آن شركت در متابولیسیم پروتیین، رشد و بهینه‌سازی كربوهیدرات‌ها است و تنها ویتامینی است كه به طور مستقیم در جذب پروتیین دخیل است. هر چقدر پروتیین مصرفی بیشتر باشد، مصرف این ویتامین هم باید بیشتر باشد بنابراین كاربرد عمیقی در رشد دارد.

10ـ ویتامین C (اسید اسكوربیك)

بیشتر ورزشكاران اهمیت ویتامین C را در موفقیت نمی‌دانند. ویتامین C یك آنتی اكسیدان است كه سلول‌های ماهیچه‌ای را محافظت می‌كنند و از خطر رادیكال‌های آزاد جلوگیری می‌‌كند و باعث بهبودی در رشد می‌شود و ماده نگهدارنده استخوان‌ها و ماهیچه‌ها است و استرس را كاهش می‌دهد. علاوه بر اینها، در جذب آهن موثر و ضروری است و كمك در اكسیژن‌رسانی به وسیله اتصال اكسیژن به هموگلوبین است. همچنین در آزاد كردن هورمون‌های آنابولیسم جنسی شركت می‌كنند.

بالاخره ویتامین C بیشترین حلالیت را در آب نسبت به ویتامین‌های دیگر دارد و سریع در آب منتشر می‌شود و نیازمندی بدن ورزشكاران به این ویتامین بسیار زیاد است

گیاهخواری و ویتامین ب 12

 در این مقاله دربارۀ ویتامین ب 12 صحبت خواهیم کرد و از اطلاعات پزشکان گیاهخوار در این زمینه استفاده می کنیم. موضوعات مورد بحث در این مقاله:  

ویتامین ب 12 چیست و چطور تولید می شود؟

چرا در منابع گیاهی ما ویتامین  ب 12 یافت نمی شود؟

معرفی منبع شگفت انگیزی از ویتامین ب 12

آیا گیاهخواران کمبود ویتامین ب-12 دارند؟

رژیم گیاهی یا رژیم گوشتی!!!

.........

 

ویتامین  ب12 چیست ؟

ويتامين ب-12، كوبالامين نيز ناميده ميشود و جزء ویتامینها ی محلول در آب و یکی از 8 ویتامین گروه ب است.

این ویتامین نقشی اساسی در کارکرد طبیعی مغز و سیستم عصبی و تشکیل خون دارد، این ویتامین به طور طبیعی در متابولیسم هر سلول بدن انسان درگیر است. مخصوصاً در ساخت و تنظیم دی ان ای موثر است، همچنین این ویتامین در ساخت اسید چرب و تولید انرژی موثر است.

و بعنوان بزرگترین و اصلی ترین ویتامین، فقط میتواند از طریق سنتز باکتری‌ها تولید شود.

 

چطور تولید میشود؟

 

ویتامین ب-12 در حقیقت نه توسط گیاهان و نه حیوانات بلکه توسط باکتری‌ها و میکرو ارگانیسم‌ها ساخته شده و گاهاً در ریشه‌های گیاهی نیز به مقدار اندک ذخیره می‌گردد.

باکتری‌های تولید کننده ب-12 در دستگاه گوارش انسان نیز از دهان و لثه و حلق گرفته تا روده بزرگ زندگی می‌کنند، روده بزرگ انسان بیشترین مقدار این باکتریها را خود دارد ولی تنها بخش کوچکی از ب12 سنتز شده در روده بزرگ توسط ایلیوم جذب می‌گردد.

 برمبنای کتاب درسی فیزیولوژی گایتون دلیل معمولی و قالب کمبود ویتامین ب12 در حقیقت نه کمبود آن در غذا بلکه اختلال در سنتز فاکتور داخلی توسط معده می‌باشد. گایتون همچنین اضافه می‌کند که ترکیب این فاکتور با ویتامین ب12 آنرا قابل جذب در ایلیوم (قسمتی از روده کوچک) کرده و در نتیجه کمبود این فاکتور که در نتیجه اختلالات مختلف معدی بوجود می‌آید از جذب این ویتامین جلوگیری می‌کند.

 

چرا در منابع گیاهی ما ویتامین  ب 12 یافت نمی شود؟

 

در حقیقت، بزرگترین دلیل عدم وجود ویتامین ب12 در منابع گیاهی ما وسواس امروز بشر با شستن، ضد عفونی کردن، به کاربردن آنتی‌سپتیک‌های قوی و پاکننده‌های پرقدرت، آنتی‌بیوتیک‌های بی حساب و همچنین پروسه کشاورزی مدرن می‌باشد.

باید دانست که اکثر باکتری‌ها نه تنها بیماری‌زا نبوده بلکه در بسیاری پروسه‌های مفید برای بشر و برای طبیعت سهیم و دست‌اندرکار می‌باشند.  متاسفانه با از بین بردن این باکتری‌های نافع در خاک و در محیط زیست ما همراه با سایر اشکال دخالت، تهاجم و تغییر پروسه‌های طبیعی، با نام کشاورزی مدرنیزه و به هدف سوددهی‌های مالی، شاهد گسترش کمبودهای مختلف ویتامین‌ها و مواد حیاتی دیگر در منابع غذایی خود می‌باشیم. باعث تعجب نیست که دست‌اندرکاران تحقیقات غذایی عموماً در منابع گیاهی ما ویتامین ب12 پیدا نمی‌کنند.  زیرا گیاهان مورد آزمایش از خاک و مزارعی برداشت می‌شود که به شکل مکانیزه با بکاربردن کودهای شیمیایی و استفاده از سموم دفع آفات و حشرات به عمل می‌آیند .

حال آنکه، گیاهانی که بطور طبیعی در خاکهای غنی شده با کودهای برگی و طبیعی و بدون استفاده مواد شیمیایی پرورش می‌یابند( با روش کشاورزی ارگانیک) در حقیقت می‌توانند دارای ویتامین ب12 باشند.

 

در ادامه به معرفی منبع شگفت انگیزی از ویتامین ب 12 خواهیم پرداخت که سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل (فائو)، آنرا معرفی کرده است و این میتواند برای همه مردم مفید باشد.

 

 "اسپیرولینا"، جلبک  سبز- آبی: "غذای شگفت انگیز"

 

سازمان خواربار و کشاورزی سازمان ملل (فائو)، جلبک اسپیرولینا را بعنوان یک "غذای شگفت انگیز" تعیین کرد. جلبک اسپیرولینا یک راه حل ارزان برای تغذیه جهانی است، این جلبک تا 70 درصد از وزنش در حالت خشک شده دارای پروتئین است. یک مقالۀ فائو، دیگر خصوصیات استثنایی جلبک را با جزئیات زیر بیان میکند:

این جلبک به آسانی قابل هضم است و میزان بالایی از ویتامین ب 12، آهن، بتا کاروتن و اسید چرب ضروری اُمگا-6 را تامین می کند. که به آب کمی نیاز دارد، و همچنین ردپای زیست محیطی کمی دارد.

تا کنون، اتحادیه اروپا برای کاشت این غذای عالی در 14 محل در "چاد" سرمایه گذاری کرده است.

اسپیرولینا یک غذای کامل و سالم برای مردم در هر سنی است. این جلبک برای شما انرژی زیادی تامین می کند و هیچ کلسترول بدی ندارد و دارای 18 اسید آمینه و منبع غنی از بتا کاروتن است .

شما می توانید پودر اسپیرولینا را به آبمیوه یا سبزیجات اضافه کنید، حتی میتوانید آنرا با ماست گیاهی ترکیب کنید یا به عنوان اسنک از آن استفاده کنید، همچنین می توانید به عنوان چاشنی غذایی در کنار سفره بگذارید. اما از پختن آن  اجتناب کنید چراکه در حین پخت بسیاری از ویتامین ها و خواص خود را از دست میدهد. برای درست کردن یک نوشیدنی با انرژی بالا، میتوانید یک قاشق چایخوری از پودر اسپیرولینا را به آبمیوه لیمو  اضافه کنید ، این یک نوشیدنی با انرژی بسیار بالا برای همه گروه های سنی است.

استفاده از جلبک اسپیرولینا برای تقویت سیستم ایمنی موثرترین راه است، نه فقط این، بلکه اسپبیرولینا سموم کلیه را کاهش می دهد و استفاده مرتب از اسپیرولینا بیماریهای ناشی از قرار رفتن در معرض اشعه ایکس و گاما را کاهش میدهد.  

 

آیا گیاهخواران کمبود ویتامین ب-12 دارند؟

 

پنجاه سال پیش، اکثر مردم ویتامین ب 12 را از باکتری های موجود در آب آشامیدنی شان یا از میوه ها و سبزیجاتشان دریافت می کردند. اکنون آن آب تصفیه شده است و سبزیجات نیز تماماً تمیز می گردند، بنابراین امروزه اکثر افراد ویتامین ب 12 شان را از باکتری موجود در گوشت یا لبنیات تامین می کنند. و این باعث بوجود آمدن این تصور اشتباه شده که تنها منبع ویتامین ب-12 گوشت است. اما همانطور که در این مقاله ذکر شد متوجه شدیم که ویتامین ب-12 چیست و چطور تولید میشود.

با وجود منبع ارزشمند و قابل دسترسی چون جلبک دریایی اسپیرولینا که طبق گفته فائو یک غذای شگفت انگیز است، علاوه بر تامین ویتامین ب- 12، این ماده ارزشمند دارای خواص و ویژگی های بسیاری است.

علاوه بر این تمام مولتی ویتامین های رایج مقادیر فراوانی از ویتامین ب 12 دارند (تمام آنها از منابع غیر حیوانی هستند).  ویتامین ب 12 به شکل قرص و غذاهای غنی شده در حقیقت از آن ب 12 که در محصولات حیوانی یافت می شوند، بسیار بهتر جذب بدن می گردند.

در ضمن مکمل های غذایی نیز وجود دارند که از جلبک ها درست می شوند و سرشار از ویتامین ب 12 و مواد مغذی دیگر هستند و کاملا گیاهی می باشند. این مکمل ها و جلبک ها در ایران نیز وجود دارند و می توانید این جلبک ها را از فروشگاه های مواد غذایی گیاهی در ایران خریداری کنید. برای آدرس رستوران ها و فروشگاه های گیاهی به این قسمت در سایت کانون انسان پاک، زمین پاک مراجعه فرمایید.

 

 

 انتخاب با شماست:

خوردن مواد حیوانی و خطر بیماری قلبی یک نفر از هر دو نفر ، سرطان سینه یک نفر از هر هفت نفر، سرطان پروستات یک نفر از هر 6 نفر و بیماری های دیگر ناشی از مصرف مواد حیوانی...

 در مقابل رژیم گیاهخواری و خطر احتمالی کمبود ویتامین ب12 یک نفر  از هر یک میلیون نفر!!

بیماری‌های ناشی از رژیم مبتنی بر گوشتخواری را همه روزه در اطراف خود می‌بینیم،

خواص ويتامينها

آیا خواص ویتامین ها را میدانید ؟ آیا میدانید کمبود ویتامین ها چه آثاری را در بر دارد ؟ آیا میدانید ویتامینها در چه چیز هائی یافته میشوند ؟
بیائید داروهای شیمیائی رابرای این پرنده زیبا استفاده نکنیم وبا جایگزین این ویتامین ها پرنده سالم و بازده هی بیشتری بدست آوریم .انواع ویتامین ها و خواص آنها:
ویتامین B
برای برقراری تعادل عصبی و نظم سوخت و سوز بدن ضروری است .
آثار کمبود ویتامین : کمبود این ویتامین در بدن باعث اختلال در دستگاه گوارشی و اعصاب می شود و ممکن است موجب روماتیسم شود .
منابع ویتامین : این ویتامین در سیر - زرده تخم مرغ - جگرسیاه - لبنیات .
ویتامین B1
در تنظیم اعمال تنفسی وعصبی و زدودن اختلالات عصبی موثراست .
آثار کمبود ویتامین : کبود این ویتامین باعث آماس روده -بیماری بری بری - گرفتگی عضلات - بی اشتهائی میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در مخمرجو - تخم مرغ - لبنیات یافت میشود .
ویتامین B2
مهمترین عامل در رشد بدن است .
آثار کمبود ویتامین : باعث لاغری - توقف رشد -اختلالات تنفسی - بیماریهای پوستی -اختلالات گوارشی میشود .
منابع ویتامین : این ویتامین در اسفناج - شیر - سفیده تخم مرغ -آب جو یافته میشود .
ویتامین B6
در سوخت وسوز مواد گلوسیدی و غذا موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث کم خونی - ضعف اعصاب - ودرد شکم میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در جوانه گندم - ذرت - سبزی ها - برنج - زرده تخم مرغ - سیب زمینی یافت میشود .
ویتامین B12
در کم خونی ورفع عوارض عصبی موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث کم خونی و ضعف میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در زرده تخم مرغ وپسته یافت میشود .
ویتامین Cدر تنظیم عمل بافتها وایجاد مقاومت در بدن بسیار موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزی جلدی - ضعف شدید - درد عضلات - رخوت و سستی - نارسی های اعمال بدن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در لیمو - پرتقال - جعفری - کاهو - گوجه فرنگی - سیب زمینی یافته میشود .
ویتامین D
در رشت وسفت شدن استخانها موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث نرم شدن و کج شدن استخانها میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در روغن ماهی - زرده تخم مرغ - نارنج و نور آفتاب یافت میشود .
ویتامین E
این ویتامین باعث تقویت اعضای تناسلی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث عقیم شدن پرنده میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در جگر سیاه - زرده تخم مرغ - موز - جوانه گندم - کاهو - کلم - روغن بادام زمینی - کره یافت میشود .
ویتامین F
در رویش پرها ولطافت آنها موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث ایجاد زخمهای جلدی و اختلالات در هضم غذا و پوست پوستی شدن بدن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در روغن ماهی - جوانه گندم - اسیدهای غیر اشباع یافته میشود .
ویتامین H
باعث تقویت صدا و خوش آوازی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث ایجاد مشکلات پوستی و مشکلات خواندن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در سبوس کندم - زرده تخم مرغ - جگر سیاه یافت میشود .
ویتامین K
مهمترین ویتامین برای انعقاد خون است .
آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزی - ورم روده -طولانی شدن زمان انعقاد خون میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در حبوبات - گوجه فرنگی - سیب زمینی یافت میشود .
ویتامین P
 آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزیهای زیر جلدی میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در سبزی ها - لیمو - پرتقال - لبنیات - سیب زمینی یافت میشود .
ویتامین PPباعث تقویت دستگاه گوارشی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث بیماری پلاکر میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در  جگر سیاه - سیب زمینی - نخود یافت میشود .
اگر پرنده ای این ویتامین ها را به طور کامل در بدن داشته باشد و ما با دستو غذائی مناسب این ویتامین ها را در اختیار او قرار دهیم هیچ موقع مریض نشده وطول عمر زیادتری خواهد داشت

نقش تغذیه در سلامت چشمها و بینایی

● نقش تغذیه در سلامت چشم

 

هر آنچه که برای سلامتی بدن شما مفید است به همان مقدار بر بینایی اثر گذار است. مکمل هایی که بر روی بینایی موثر می باشند عبارتند از:

▪ ویتامین A یا بتا کاروتن:

 

ویتامین A آنتی اکسیدانی است که با خنثی کردن رادیکالهای آزاد مانع اثر مخرب آنها بر سلولهای بدن می شود.این ویتامین محلول در چربی می باشد و به عملکرد درست مغز،سلامتی چشم وپوست کمک می کند. ویتامین Aبرای دید در شب،در معرض قرار گرفتن در برابر حرارت،نور چشمک زن مهتابی و مانیتور تلویزیون و کامپیوتر مصرف می شود.

آنتی اکسیدان موجود در ویتامین A خطر ابتلا به بعضی از بیماریهای چشم مانند کاتاراکت ، شب کوری و دژنراسیون ماکولا را کاهش میدهد.کمبود ویتامین A میتواند باعث خشکی چشم،زخمهای قرنیه و تورم پلک ها شود.در ساختمان آناتومی قرنیه و شبکیه ویتامین A وجود دارد.

 

 

منابع غذایی سرشار از ویتامین A هویج ،برکلی ،گیاهان برگ سبز،اسفناج،فلفل سبز، کلم ،کدو،فلفل دلمه ای قرمز ،جگر، سیب زمینی شیرین ،روغن کبد ماهی ،کره،پرتقال،انبه و طالبی می باشند.

نیکوتین موجود در سیگار و همچنین الکل باعث از بین رفتن ویتامین A می شود.پس افراد سیگاری و الکلی باید ویتامین A بیشتری دریافت کنند.

 

 

میزان لازم ویتامین A برای بدن در مردان بالاتر از ۱۱سال۱۰۰۰ RE(Retinal Equivalent)و در زنان بالاتر از ۱۱سال۸۰۰ RE می باشد.

مصرف ویتامین A در مقادیر بالا میتواند مسمومیت ایجاد کند که علائم آن عبارتند ار :سردرد،سرگیجه،تاری دید،درد مفاصل ،خشکی لبها و پوست و ریزش زیاد مو.

 

 

▪ روی: روی به جذب ویتامین A کمک می کند.و مطالعات نشان می دهد که روی چشم را در برابردژنراسیون ماکولا و شبکوری محافظت می کند. منابع سرشار از روی گوشت،جگر،غلات سبوس دار، محصولات سویا،لوبیای خشک،تخم مرغ،پنیر، حبوبات و سبزیجات سبز تیره و زرد تیره است.

 

▪ ویتامینهای گروه ب: ویتامین های این گروه در ساختمان آناتومی ماکولاو کونژ وجود دارند.

 

ـ ویتامین B۱ یا تیامین:این ویتامین علاوه بر افزایش عملکرد مغز می تواند نقش محافظت کننده برروی ماهیچه های چشم داشته باشد.

مواد غذایی دارای تیامین مخمر آبخو،غلات غنی شده و غلات سبوس دار می باشند.

 

ـ ویتامین۲ B یا ریبو فلاوین:این ویتامین حساسیت چشم نسبت به نور را تنظیم می کند و همچنین در انتشار مواد مغذی به عدسی موثر است.کمبود این ویتامین باعث حساسیت بیش از حد به نور و خستگی و سوزش چشم می شود و ودر هنگام مهتاب چشمها به درستی نمی بیند.در بیماری کاتاراکت(آب مروارید )کمبود ویتامین۲ B مشاهده می شود. از نشانه های کمبود ویتامین۲ B واسکولاریزاسیون قرنیه است.

مواد غذایی دارای این ویتامین براکلی،اسفناج،قارچ،گیاهان برگ سبز،جوانه گندم،غلات و آسپاراگوس می باشند.

 

ـ ویتامین۱۲ B یا سیانوکوبالامین:کمبود ویتامین B۱۲ در بیماران مبتلا به آب مروارید و آب سیاه(گلوکوم)دیده می شود.

ویتامینهای گروه ب علاوه بر مواد غذایی ذکر شده در گوشت،تخم مرغ و مغزجات نیز یافت می شود.

 

 

 

▪ ویتامینc: وجود ویتامینc برای گردش خون در چشم لازم است.همچنین در ساختمان عدسی مقدار زیادی ویتامینc وجو دارد و این ویتامین در عملکرد لنز موثر است.

همچنین مقدار کافی این ویتامین خطر ابتلا به کاتارکت را کم می کند و با کاهش فشار چشم مانع گلوکوم می شود.برای موثر واقع شدن ویتامینc وجود اسید اسکوربیک و بیو فلاونوئیدها لازم است.میزان نیاز به ویتامین ث ۶۰ میلی گرم در روز است.

 

منابع غذایی سرشار از ویتامینc فلفل دلمه ای قرمز و سبز،گوجه،کلم،کلم بروکلی،توت فرنگی،هندوانه،پرتقال،طالبی،گریپ فروت،انبه وتمشک می باشند.

استعمال دخانیات و الکل ویتامینc را از بین می برد و افراد سیگاری و الکلی و مبتلایان دیابتی باید مقادیر بیشتری ویتامین c مصرف کنند.گرما و نور نیز سبب کاهش ویتامین c موجود در مواد غذایی می شود.

 

 

 

▪ ویتامینE:ویتامین E در پیشگیری از کاتاراکت و دژنراسیون ماکولا نقش دارد.مقدار ویتامین E مورد نیاز بالاتر از ۱۱سال۱۰ میلی گرم و در در زنان بالاتر از ۱۱سال ۸ میلی گرم است. .بهترین منبع ویتامین E آجیل ها مانند بادام،بادام زمینی، فندق،تخمه آفتابگردان میباشد.از بین میوه ها انبه دارای ویتامین E است .

دریافت کافی ویتامین A ،ویتامینc، ویتامینE خطر آب مروارید و دژنراسیون ماکولا را کاهش می دهد.

 

 

▪ کلسیم:کلسیم در ساختمان اسکلرا وجود دارد. زمانی که مقدار کلسیم در چشم به اندازه کافی باشد مردمک به شکل طبیعی در می آید.سطح بالای کلسیم مایع درون چشم را دهیدره می کند و مردمک کوچکتر می شود و باعث تشدید گلوکوم و تخریب شبکیه می شود. و مقدار کلسیم در چشم در افرادی که دچار نزدیک بینی هستند کم می باشد.

 

▪ اسیدهای چرب ضروری:

 

اسیدهای چرب ضروری بخصوص امگا۳و۶ در تکامل بینایی نوزادان نقش دارد و کمبود طولانی مدت این مواد سبب کاهش دید،تخریب شبکیه و ماکولا می شود.بهترین منبع امگا۳ماهی است و مصرف ۲بار در هفته آن توصیه می شود.

روغن دانه کتان نیز برای درمان خشکی چشم مفید است.

 

▪ کرومیوم:در عملکرد ماهیچه های سیلیاری نقش دارد.

▪ سلنیوم:کمبود سلنیوم می تواند باعث دژنراسیون ماکولا شود.

 

▪ لوتئین و زیگزانتین:

این دو ماده همراه با یکدیگر در سبزیجات و میوجات یافت می شود و در کاهش ریسک ابتلا به کاتارکت موثر می باشد. .سبزیجات برگ سبز بویژه اسفناج ،کلم،ذرت و میوجات نارنجی رنگ دارای لوتئین و زیگزانتین می باشند.

 

 

به منظور مراقبت از چشمهای خود توصیه های تغذیه های زیر را دنبال کنید.

۱) شیوه زندگی خود را طوری تغییر دهید که فعال باشید.

 

۲) مکمل های تغذیه ای لازم را مصرف کنید تا مطمئن شوید ریز مغذی های مورد نیاز چشم تامین شده است.

۳) رژیم غذایی متناسب شامل ۵۰ تا ۶۰ درصد کربوهیدرات پیچیده،۲۰تا۲۵درصد پروتئین و ۲۰تا۲۵درصد چربی عمدتا چربی های غیر اشباع مانند امگا ۳ می باشد.

 

۴) گوشتهای چرب و محصولات لبنی چرب را به مقدار کم مصرف کنید و از خوردن غذاهای آماده و اسنک خوداری کنید زیرا این غذاها دارای چربی اشباع شده می باشند.

۵) نوشابه،شیرینی و دیگر غذاهایی که مقدار زیادی قند قند تصفیه شده دارند مصرف نکنید.

 

۶) رژیم غذایی خود را با انواع ویتامین ها غنی سازید تا مطمئن شوید مواد لازم برای بینایی جذب بدن می شود.

پس برای داشتن چشمی سالم باید تغذیه ای مناسب داشته باشید.

ادامه نوشته

مواد غذایی مفید برای تقویت و رشد موها

متخصصان پوست و مو تاکید دارند رژیم غذایی نقش بسیار موثری در حفظ سلامت موها ایفا می کند.

موهای هر فرد در حالت طبیعی ماهیانه 3 تا 5/3 سانتیمتر رشد می کند و کلید اصلی رشد موی جدید، پوست و یا رشد ناخن ها منوط به تغذیه صحیح و سالم است. اگر تغذیه شما سالم باشد، سلول های سالم و قوی تری در سراسر بدن تولید خواهد شد.
رژیم غذایی سرشار از پروتئین و آهن می تواند کیفیت مو را به طور آشکار تحت تاثیر قرار دهد.
در این مقاله فهرستی از 9 ماده غذایی عنوان شده که موجب افزایش و تقویت رشد موها می شوند. این مواد غذایی عبارتند از:
- ماهی سالمون (آزاد): این غذای دریایی سرشار از اسید چرب امگا 3، پروتئین، ویتامین ب 12 و آهن است. اسید چرب امگا 3 برای سلامت پوست سر مفید و ضروری است و کمبود آن موجب خشکی پوست سر و ریزش مو می شود.
- سبزیجات با برگ های سبز تیره: اسفناج ، بروکلی و برگ چغندر سرشار از ویتامین های آ و ث هستند که بدن به منظور ساختن چربی پوست به آنها نیاز دارد و سلامت مو را تضمین می کنند. به علاوه سبزیجات سبز تیره سرشار از آهن و کلسیم هستند.
- حبوبات شامل لوبیا، عدس، نخود: این مواد غذایی نه تنها سرشار از پروتئین هستند، بلکه آهن، روی و بیوتین نیز در آنها یافت می شود که تمامی این مواد برای سلامت مو مفید هستند.
- آجیل یا مغزهای گیاهی: این دسته از مواد غذایی برای پرپشت شدن و درخشندگی مو لازم هستند. این مواد سرشار از سلنیوم هستند که برای سلامت پوست سر مفید است. مغز گردو حاوی اسید آلفا لینولنیک (نوعی اسید چرب امگا 3) است که حالت مو را بهبود می بخشد. آجیل همچنین سرشار از روی است. گفته می شود که کمبود روی در رژیم غذایی منجر به ریزش مو می شود.
- گوشت مرغ و بوقلمون: این مواد سرشار از پروتئین هستند که به طبع سلامت مو را تضمین می کند. کمبود پروتئین موجب شکنندگی و کم پشتی مو می شود و کمبود شدید آن نتیجه ای جز ریزش مو و تغییر رنگ آن ندارد. این مواد همچنین حاوی آهن هستند.
- تخم مرغ: سرشار از پروتئین است. همچنین بیوتین و ویتامین ب 12 نیز به مقدار فراوان در آن یافت می شود.
- غلات سبوس دار: این مواد سرشار از آهن، روی و ویتامین های گروه ب هستند. همچنین انرژی را ارتقا می بخشند، بنابراین خوراک خوبی به خصوص در بعدازظهرها محسوب می شوند.
- لبنیات کم چرب: این دسته از مواد به خصوص ماست و شیر کم چرب سرشار از کلسیم هستند که ماده معدنی حیاتی برای رشد مو می باشد.
- هویج: هویج بهترین منبع ویتامین آ بوده و برای سلامت پوست سر و قدرت بینایی مفید است.
پزشکان تاکید دارند که رژیم غذایی آشفته و نابسامان و غیرمغذی و همچنین کاهش وزن ناگهانی سلامت موها رابه خطر انداخته و حتی می تواند موجب ریزش مو شود.

عوارض کمبود ویتامین B12 نوشته شده توسط admin در مارس 31st, 2010 کمبود ویتامین B12 عامل سرفه كمبود و

محققان دريافته ‌اند كه كمبود ويتامين B12 عامل بروز سرفه‌ هاي مزمن است.

كمبود ويتامين B12، بيشتر در افراد مسن بروز مي‌ كندو عوارضي مانند كم خوني، كاهش حافظه و آسيب سلول‌ هاي عصبي را در پي دارد.محققان دريافته ‌اند كه در 17 درصد افراد، سطح ويتامين B12 در خون، پايين می باشد.

ويتامين B12 از ويتامين‌ هاي مهم برای بدن می باشد که در ماهي، گوشت و لبنيات يافت مي ‌شود و در حفظ سلامت اهميت بالايي دارد.

اين ويتامين كه به ” كوبالامين ” نيز معروف است، از ويتامين ‌هاي محلول در آب به شمار مي رود.

ويتامين B12 از عوامل سازنده گلبول‌ هاي قرمز و مولكول وراثتي DNA است و در كار سيستم عصبي نقش بسيار مهمي دارد.

کسانی که در معرض خطر كمبود ویتامین B12 قرار دارند عبارتند از:

-گياه‌ خواران و کسانی كه از برنامه های  غذايي كم گوشت و لبنيات استفاده مي نمایند.

-سالمندان: اين افراد يا از منابع گوشتي و لبنياتي، اين ويتامين را دريافت نمي‌ كنند و يا بدن آن ها در جذب اين ويتامين با مشكل مواجه است.

علل كمبود ویتامین B12

-كمبود ويتامين B12 گاهی ممكن است به دلیل نوعي بيماري عفوني به وجود آید. اين بيماري سلول‌هايي از سيستم گوارش كه وظيفه دريافت ويتامين B12 را دارند، از بين مي ‌برند.

- از عوامل دیگر اختلال در جذب ويتامين B12 استفاده از دارو‌هاي درمان ريفلاكس يا آنتي اسيد‌هاي معده می باشد.

-عمل های جراحي كه روي بخش‌ هايي از روده انجام مي ‌شوند نيز مي ‌توانند سيستم گوارش را از جذب اين ويتامين ناتوان سازند.

علائم كمبود ویتامین B12

-چنانچه ميزان كمبود ويتامين B12 ناچيز باشد، ممكن است عوارض زيادي را به دنبال نداشته باشد و يا اين عوارض كوتاه ‌مدت و خفيف باشند.

-اما كمبود زياد اين ويتامين باعث ايجاد كم ‌خوني، افسردگي، اختلالات ذهني و مشكلات سيستم عصبي مي ‌شود.

-با توجه به شرايط بدن افراد، كمبود ويتامين B12 مي ‌تواند باعث بالا رفتن بيش از حد ” هموسيستين ” در بدن شود. بالا بودن مقدار اين آمينو اسيد در خون، افراد را مستعد بيماري‌ هاي عروقي و انسداد رگ ‌ها مي ‌كند.

- تحقیقات جديد كه از سوي محققان دانشگاه تورين و بيمارستان مائوريزيانو در ايتاليا انجام گرفت، نشان داد كه ارتباط مهمي بين كمبود ويتامين B12 و سرفه‌ هاي مزمن بي‌ دليل، وجود دارد. اين پژوهش كه در كنگره جهاني آلرژي در سازمان جهاني آلرژي ارايه شده تاثير اين يافته جديد را در دنياي آلرژي‌ ها و ايمونولوژي مورد بحث و تبادل نظر قرار داد. در اين تحقيق 302 بيمار مبتلا به سرفه مزمن مورد آزمايش قرار گرفتند. محققان در اين مطالعه به وجود رابطه احتمالي بين سرفه‌ هاي مزمن و كمبود ويتامين B12 پي بردند.

توجه

محققان توصيه مي ‌كنند كه اگر با كمبود ويتامين B12 مواجه هستيد به پزشك مراجعه کنید و از مصرف مكمل ‌هاي غذايي خودداري كنيد، چرا كه اين مكمل ‌ها نمي ‌توانند ميزان كمبود B12 را جبران نمایند.

ترب و تربچه و خواص آن

هزاران سال پیش، ترب برای اولین بار در چین و سپس در مصر و یونان کشت شد. در یونان به دلیل اهمیت بسیاری که به این سبزی داده می شد، تزئیناتی از جنس طلا به شکل این سبزی ساخته شده بود.
هزاران سال پیش، ترب برای اولین بار در چین و سپس در مصر و یونان کشت شد. در یونان به دلیل اهمیت بسیاری که به این سبزی داده می شد، تزئیناتی از جنس طلا به شکل این سبزی ساخته شده بود.
در قرن 16 میلادی ترب در انگلستان شناخته شد و مورد استفاده قرار گرفت و سپس در قرن 17 میلادی در ماساچوست مورد کشت واقع شد.
ترب از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و از زمان های بسیار قدیم برای درمان بسیاری از بیماری ها به کار می رفته است.
ترب با نام علمی raphanus sativus جزء سبزیجات ریشه ای و از لحاظ ظاهر و بافت شبیه چغندر و شلغم است، اما دارای طعم متفاوتی می باشد. به طور کلی دو نوع ترب وجود دارد:
1) ترب سیاه که معمولا در پائیز برداشت می شود.
2) تربچه که به رنگ های مختلف قرمز و صورتی و به صورت های دراز و گرد وجود دارد. ترب ریشه ای گیاهی است که جزء خانواده خردل دسته بندی می شود.
پنج نوع اصلی خانواده ی ترب عبارتند از تربچه قرمز، ترب سفید، ترب سیاه(زمستانه)، ترب کوهی و ترب سفید ماموت کالیفرنیا.
طعم تند ترب مربوط به ماده ای است به نام سنوول و رنگ قرمز بنفش آن در اثر وجود ماده ای به نام مالوین کلراید می باشد. ترب کوهی که در ایران به ترب سمنانی معروف است از انواع سفید بوده و شکل آن دراز است.
انواع تربچه، بومی ایران نبوده و از خارج از کشور وارد ایران شده است. فارسی ترب بر وزن کتب است، ولی در برخی از مناطق ایران آن را بر وزن سرب می خوانند. ترب گیاهی است یکساله که ارتفاع ساقه آن تا یک متر می رسد. برگ های آن پهن، ناصاف، کرک دار و با بریدگی های نامنظم می باشد. گل های آن به رنگ سفید، زرد روشن، آبی روشن و بنفش است که در انتهای شاخه ظاهر می شود.
ترب سیاه معمولا در پاییز برداشت می شود و تربچه که به رنگ های مختلف قرمز و صورتی است، به شکل های دراز و گرد وجود دارد. 90 درصد وزن ترب را آب تشکیل می دهد.
100 گرم ترب دارای 30 میلی گرم کلسیم، 30 میلی گرم فسفر، 330 میلی گرم پتاسیم، 1 میلی گرم آهن، 18 میلی گرم سدیم، 10 واحد بین المللی ویتامین آ، 25 میلی گرم ویتامین ث، 03/0 میلی گرم ویتامین ب1، 03/0 میلی گرم ویتامین b2 و 03/0 میلی گرم نیاسین است.
در یک سروینگ (یک دوم لیوان خرد شده، 58 گرم) ترب 10 کیلوکالری انرژی، 25 میلی گرم سدیم و 2 گرم کربوهیدرات(1 گرم فیبر و 1 گرم مواد قندی) یافت می شود. این میزان ترب، 15 درصد نیاز روزانه ما به ویتامین ث، 2 درصد نیاز به کلسیم و 1 درصد نیاز به آهن را تأمین می کند.
● خواص انواع ترب:
در ابتدای قرن بیستم اثر مفید ترب برای معالجه بیماری های کلیوی و تصفیه کلیه، توسط پزشکان سنتی ایران شناخته شد.
▪ ترب کوهی به دلیل داشتن ترکیبات گوگردی به عنوان ضدباکتری، ضد قارچ و ضد ویروس عمل می کند و مانع از بروز عفونت های راه تنفسی و مجاری ادرار می شود.
▪ ترب سیاه مانع بروز سنگ مثانه می شود، به علاوه از انسداد مجاری تنفسی جلوگیری می کند.
▪ ترب به دفع سنگ های صفراوی کمک می کند. برای این منظور از ترب به صورت زیر استفاده کنید:
در یک ترب بزرگ حفره ای ایجاد کرده و همچنین در ته آن هم سوراخ ریزی به وجود آورید به طوری که آب قطره قطره از آن خارج شود. سپس مقداری شکر در حفره ریخته و آن را با آب پر کنید و ترب را در دهانه شیشه یا استکانی قرار دهید که آب آن قطره قطره از سوراخ ریز ته ترب خارج شده و در داخل شیشه یا استکان پر شود. این آب را چند بار در روز بنوشید.
▪ ترب از دسته مواد غذایی اشتهاآور می باشد که این خاصیت به دلیل دارا بودن ویتامین های گروه b است.
▪ عصاره ریشه آن برای تسکین سرفه و بهبود اسهال مفید است.
▪ آنزیم های گیاهی(دیاستاز) موجود در آن به هضم کربوهیدرات ها در غذا کمک می کنند و مصرف برگ ترب همراه غذا توصیه می شود.
▪ مخلوط عصاره ریشه، برگ، گل و تخم آن برای تسکین دردهای روماتیسمی مفید است.
▪ ریشه و تخم ترب باعث نرم شدن سینه، ازدیاد ترشح ادرار و تقویت معده می شود.
▪ محتوای فیبر محلول موجود در ترب به تنظیم حرکات دستگاه گوارش کمک می کند و مانع بروز سرطان کولون می شود.
▪ ترب باعث تقویت پیاز مو مخصوصا در محل هایی که دچار ریزش شده است می گردد.
▪ جویدن برگ ترب به محکم کردن لثه ها کمک می کند و بوی بد دهان را از بین می برد.
▪ ریشه ترب ایجاد نفخ می کند، اما در مقابل تخم ترب سبب تحلیل نفخ می گردد.
▪ محتوای قابل توجه ویتامین c در ترب، خصوصا ترب سیاه آن را منبع خوبی برای پیشگیری از کمبود این ویتامین خصوصا در افراد سیگاری که نیاز به این ویتامین در آن ها بالا است، می سازد.
▪ جوشانده ی ترب برای درمان اسهال خونی مفید است.
▪اگر دست یا پای شما سرما زده است ترب را در آب بجوشانید و بگذارید تا کمی سرد شود به طوریکه دست را نسوزاند سپس عضو سرما زده را چند بار در روز در این جوشانده قرار دهید.
● خواص درمانی آب تربچه:
▪ آب تربچه اگر به طور خالص مصرف شود، خاصیت پاک کنندگی و نرم سازی بدن به خصوص در مخاط های بینی، سلول ها، مجاری معده، کیسه ی صفرا، کبد، روده ها، کلیه و ریه ها را دارد و برای معالجه روماتیسم موثر است.
▪ آب تربچه را باید با سایر آب میوه جات و سبزی ها توام کرد، چون خالص آن طعم تندی دارد. جهت مصرف و آبگیری تربچه های قرمز تازه و جوانه های سبز همراه با برگ انتخاب شود.
▪ آب برگ تربچه برای تقویت چشم مفید است و ترب سیاه، یرقان را درمان می کند.
● خواص درمانی تخم ترب:
▪ در گذشته هنگام مسمومیت غذایی مقداری تخم ترب را همراه با سکنجبین به بیمار می دادند که موجب پاکی معده و درمان مسمومیت می شد.
▪ تخم ترب همچنین اشتهاآور و ضدیبوست است.
▪ تخم ترب ادرار آور و قاعده آور است.
▪ تخم ترب درد را تسکین می دهد.
▪ تخم ترب ترشح شیر را زیاد می کند.
▪ برای از بین بردن تب، تخم ترب را دم کرده و به بیمار بدهید.
▪ تخم ترب به صورت ضماد برای ورم پستان در مادران شیرده استفاده می شود.
● مراقب باشید
اسراف در خوردن ترب موجب دل پیچه شده و برای دندان و گلو مضر است
● تهیه، نگهداری و آماده سازی:
▪ به هنگام خرید به برگ های تربچه دقت کنید که سالم و تازه باشد. ترب، چه قرمز و چه سفید، باید دارای ریشه ای سفت و محکم با پوسته ای نرم و بدون چروکیدگی باشد. از خرید تربچه یا ترب های نرم و اسفنجی خودداری کنید.
ترب سیاه، باید محکم، سنگین و فاقد ترک خوردگی باشد. ترب کوهی معمولا با شکل منظم، محکم و درخشندگی شفاف می باشد.
▪ اگر تمایل به نگهداری تربچه در یخچال دارید، برگ های آن را جدا کنید و تربچه ها را در کیسه فریزر نگهداری نمایید. بیشتر انواع ترب به مدت 2 هفته در یخچال قابل نگهداری هستند. ترب سیاه اگر به صورت خشک نگهداری شود(در کیسه دارای سوراخ های ریز که رطوبت آن خارج شود)، برای ماه ها قابل نگهداری در یخچال است.
▪ برای مصرف، سر و ته تربچه را با چاقو جدا کنید و پوست آن را کاملا بشویید یا بتراشید. علت اصلی طعم تند ترب پوست آن است، بنابراین افرادی که به طعم تند آن عادت ندارند، می توانند پوست آن(خصوصا ترب سیاه) را جدا کنند. ▪ متداول ترین نحوه مصرف ترب، استفاده از آن در سالاد سبزیجات یا به عنوان چاشنی است.

ریز مغذی ها و عوارض کمبود آنها در بدن

كمبود آهن و برخي ريزمغذي ها در بدن يك معضل بهداشتي عمده در بيشتر كشورهاي جهان به شمار مي آيد. ريزمغذي ها شامل روي، ريبوفلاوين، منيزيوم، آهن، يد، ويتامين هاي آ، اي، ب شش، ويتامين سي و دي هستند كه در اعمال حياتي موجودات زنده تأثير مي گذارند و عدم دريافت آنها زندگي فرد و جامعه را در معرض خطر قرار مي دهد.

دفتر تغذيه وزات بهداشت آثار بهداشتي نبود ريزمغذي ها را عامل پايين آمدن ايمني، افزايش ابتلا به عفونت، عواقب مرگ مادران، افزايش نياز براي مراقبت از كودكان نارس و افزايش آسيب پذيري اعلام مي كند. از نظر اقتصادي هم از دست دادن ساعات كاري، كاهش ظرفيت كاري، كاهش درآمد خانوار، تأثير كاهنده بر اقتصاد ملي، افزايش هزينه مراقبت بهداشتي، افزايش هزينه نگهداري، افزايش هزينه آموزشي از عواقب كمبود ريزمغذي هاست.

آمارها حاكي از آن است كه كمبود يد تا ۱۳ نمره و كمبود آهن ۹ نمره از ضريب هوشي كودكان مي كاهد. به دليل اهميت ذي ها از سال ۱۹۳۳ در آمريكا و انگليس، آهن و ويتامين دي به يد اضافه مي شود. اضافه كردن يد به نمك از ۱۵۰ سال پيش در فرانسه آغاز شد و از سال ۱۹۳۰ در دانمارك ويتامين آ به مارگارين اضافه مي شود. از سال ،۱۹۴۱ در آمريكا ويتامين هاي B1و B2 به آرد اضافه مي شود. از سال ۱۹۷۴ نيز ويتامينA در آمريكاي مركزي به شكر اضافه مي شود.
ايرانيان هم علاوه بر آهن از كمبود ريزمغذي هاي ديگر رنج مي برند.

يكي از كارشناسان معاونت غذا و داروي دانشگاه علوم پزشكي ايران مي گويد: «به طور كلي تغذيه در كشور ما مناسب نيست و ايرانيان به خاطر تنوع كم غذايي، ويتامين ها و املاح را به ميزان كافي دريافت نمي كنند و به اندازه كافي هم گوشت مصرف نمي كنند. در قديم مردم ظروف ساخته شده از آهن و روي و مس مصرف مي كردند كه موجب مي شد اين عناصر به بدن برسد ولي در حال حاضر از اين ظروف هم استفاده نمي كنند.

خطر چه كساني را بيشتر تهديد مي كند؟
به طور كلي زنان بيشتر از مردان به آهن نياز دارند. زنان باردار بيشتر در معرض كم خوني ناشي از فقر آهن قرار دارند. زناني كه رژيم لاغري مي گيرند نيز به آهن بيشتري نياز دارند. ورزشكاران و كودكان و نوجوانان كه به انرژي بيشتري نياز دارند و دختران بيش از پسران به آهن نياز دارند.

در سايت مديريت آمار و اطلاع رساني دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي، درماني تبريز آمده: «كمبود آهن و كم خوني ناشي از آن در سنين بلوغ كاهش سرعت رشد ضريب هوشي، قدرت يادگيري و كاهش ظرفيت كاري را به دنبال دارد».

در اين سايت آمده وزارت بهداشت درگزارشي تغييرات رفتاري مانند خستگي و بي تفاوتي، افزايش ابتلا به بيماري ها، افزايش غيبت از مدرسه و در مجموع افت تحصيلي را از آثار كم خوني عنوان كرده است.

در برخي از كشورها آهن ياري يعني توزيع قرص آهن ميان كودكان و نوجوانان مدرسه اي انجام مي گيرد و بيسكويت و كيك هم با آرد غني مي شود.
ميزان آهن موجود در شير مادر براي ۴ تا ۶ ماه اول زندگي شيرخوار كافي است. ولي بعد از آن بايد به صورت قطره خوراكي به كودك آهن خورانده شود.

دكتر مهسا شجاعي پزشك عمومي مي گويد: «كمبود آهن سه علت عمده دارد كه موجب مي شود نياز به آهن بالا رود: ۱- در دوران رشد بچه ها، بارداري و شيردهي، كمبود آهن رخ مي دهد. ۲-علت دوم از دست دادن آهن است كه به خاطر خونريزي و... اتفاق مي افتد. ۳-كمبود آهن به خاطر رژيم غذايي نامناسب و يا بروز بيماري هاي مزمن مانند بيماري هاي كليوي و رماتيسم يا بيماري هاي منجر به سوءجذب رخ مي دهد. به اين ترتيب گياهخواري يا رژيم گرفتن به شكل نامناسب و نيز وضع طبقاتي و اقتصادي افراد را در معرض كمبود آهن قرار مي دهد. به طور كلي مردان كمتر از زنان دچار كمبود آهن مي شوند. در صورتي كه مردي كمبود آهن داشته باشد، حتماً بايد به پزشك مراجعه كند تا علت آن بررسي شود. براساس آزمايش خون مي توان كم خوني را تشخيص داد. اگر هموگلوبين پايين تر از حد نرمال باشد، علامت كم خوني است. در مراحل پيشرفته تر، گلبول ها كوچك تر و كم رنگ تر از حد معمول مي شوند».

وي مي افزايد: «آهن بيشتر در گوشت و تخم مرغ و غلات است. آهني كه در گوشت قرمز و جگر است، راحت تر و با درصد بيشتري جذب مي شود و مورد استفاده بدن قرار مي گيرد. ضعف، خستگي، رنگ پريدگي و كاهش ظرفيت فعاليت هاي بدني از علايم فقر آهن است. در موارد شديد كم خوني، ريزش مو، ترك خوردگي گوشه دهان و قاشقي شدن شكل ناخن هاي دست رخ مي دهد و در مواردي فرد به خاك خوري و يخ خوري مي افتد.

علامت شايع كم خوني در بچه ها رنگ پريدگي است و در موارد شديدتر دچار تحريك پذيري و بي اشتهايي مي شوند و فقر آهن روي عملكرد عصبي و هوشي و ميزان يادگيري و توجه شان هم اثر مي گذارد. فقر آهن احتمال عفونت را بالا مي برد و موجب اختلال در رشد بچه ها مي شود و حتي حملات ريسه در بچه ها را با دادن آهن مي توان كاهش داد. فقر آهن شايع ترين دليل كم خوني است و درمان آن هم خيلي راحت است.

معمولاً قرص هاي آهن خوراكي براي درمان كافي است و بايد به مدت مناسب مصرف شود. در مواردي كه كم خوني خيلي شديد است و نسبت به آهن خوراكي عدم تحمل وجود دارد، از آهن تزريقي و يا تزريق گلبول هاي قرمز استفاده مي شود».

وزارت بهداشت توصيه مي كند: «همراه با غذا سبزيجات، مركبات و به طور كلي ميوه مورد استفاده قرار گيرد. چون ويتامين ها آهن غذا را قابل جذب مي كنند. مردم از خوردن چاي به همراه غذا و خوردن نان هايي كه براي عمل آوري آنها از جوش شيرين استفاده مي شود، خودداري كنند. به طور كلي در ميان نان ها خوردن نان سنگك و نان بربري توصيه مي شود.

كاهش ضريب هوشي، افت تحصيلي، به دنيا آوردن كودكان نارس و نداشتن ظرفيت كار و بسياري از مشكلات ديگر از عواقب كمبود آهن است. همين ها به تنهايي كافي است تا ما را از بابت وضع سلامتي جامعه نگران كند».

خواص پزشکی انجیر

شواهد تاريخي نشان مي دهد كه مردم در زمان هاي قديم، درخت انجير را به خوبي مي شناختند و از آن استفاده مي كردند. به طوري كه در قديمي ترين آثار ممكن، از مشخصات اين درخت و فوايد آن نام برده شده است. در تورات چنين آمده است كه يكي از پيغمبران به نام اشعياي نبي در 704 پيش از ميلاد مسيح توانست پادشاهي به نام حزقيا كه مبتلا به سياه زخم بوده و احتمال مرگ وي مي رفته را با ضماد انجير معالجه كند. مصريان قديم علاقه اي مفرط به انجير كه ميوه اي با طعم ملايم است داشته اند. مردم آتن و بسياري از يونانيان، درخت انجير را مقدس مي دانسته اند. روميان نيز براي‌ آن احترام خاصي قايل بوده اند.

در اين دوران نظر مردم اين بود كه با مصرف انجير چاقي و فربهي عارض مي شود. در آثار جالينوس حكيم نيز چنين آمده است كه در بعضي نواحي، كارگران مزارع انگور، به مدت دو ماه كه از ميوه درخت انجير استفاده مي كردند، به‌ آنها حالت چاقي مفرط به علت مغذي بودن انجير دست مي داده است و پس از خاتمه كار انجيرچيني كه دسترسي به انجير براي آنها وجود نداشته، حالت چاقي در آنها تقريباً از بين مي رفته است. در قرون وسطي از كليه قسمت هاي انجير براي مصارف عديده استفاده مي شده است. مانند آن كه از برگ اين درخت براي رفع درد سينه و سردرد و از دانه اش براي خونروي ها استفاده مي كرده اند. در سال هاي بعد به خصوص در قرن 16، استفاده از انجير تازه جهت رفع يبوست، به تدريج بين مردم معمول شد و با آن كه عده اي همواره عقيده داشته اند كه اگر به حالت كاملاً رسيده مصرف نشود، ايجاد زخم معده مي كند، با اين حال از شهرت درماني آن كاسته نشد.

انجير ميوه اي خوش طعم و مغذي است. ولي در هر حال، خشك شده آن بر انواع تازه ترجيح دارد. انجير را در گرماي خورشيد خشك مي كنند و معمولاً قبل از انجام اين كار آن را از آب جوش نمكدار مي گذرانند تا پس از خشك شدن، از گزند حشرات مصون بماند.

خواص عرق بهار نارنج

بهار نارنج آرامش ‌بخش و ضدهیجانات دستگاه عصبی است، سردردهای عصبی و میگرنی را کاهش می‌‌ دهد و تپش نامنظم قلب و اضطراب را از بین می ‌‌برد.

عرق بهار نارنج دارای طبیعت گرم و مقوی جسم و روح است.

پوست نارنج ضد یبوست است و برای افرادی که معده‌ ی آن ها زیاد ترش می ‌کنند، بهترین دارو است.

مربای بهار نارنج مقوی معده و ضد تشنج است.

عرق بهار نارنج اشتهاآوری قوی است و برای رفع ضعف اعصاب مفید و نشاط آور است و در تسکین ناراحتی‌ های سینه و تپش قلب مؤثر است.

عرق بهار نارنج برای معطر کردن شربت‌ ها استفاده می ‌شود، اعصاب را تقویت و بی ‌خوابی را درمان می‌ کند.

مصرف عرق بهار نارنج تپش نامنظم قلب، تشویش و اضطراب را از بین می ‌‌برد و افرادی که مشکل اختلال خواب دارند، می ‌توانند پیش از خواب، مقداری عرق بهار نارنج با چای مصرف کنند.

عرق بهار نارنج به جای دیازپام

با توجه به نتایج به دست آمده از یک مطالعه، از بهار نارنج می ‌توان به عنوان یک پیش داروی موثر جهت کاهش اضطراب بیماران قبل از عمل جراحی استفاده کرد.

این مطالعه با هدف مقایسه ی تاثیر عرق بهار نارنج و دیازپام بر اضطراب بیماران قبل از عمل جراحی توسط دکتر محمود اخلاقی، استادیار گروه بیهوشی مرکز تحقیقات گیاهان دارویی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد و جمعی از همکاران انجام شد.

در این مطالعه تعداد 60 بیمار 14 تا 48 ساله ی مراجعه‌ کننده به بیمارستان آیت‌الله کاشانی شهرکرد جهت عمل جراحی، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 30 نفره تقسیم شدند.

2 ساعت قبل از عمل به گروه یک 100 سی‌ سی عرق بهار نارنج و به گروه 2 محلول یک قرص 5 میلی ‌گرم دیازپام در 100 سی ‌سی آب به صورت خوراکی داده شد.

میزان اضطراب بیماران توسط پرسشنامه اضطراب اسپیل برگر و علائم حیاتی بیماران قبل و 2 ساعت پس از دریافت دارو ثبت شد.

یافته‌ های این پژوهش:

گروه‌ ها از نظر ویژگی ‌های دموگرافیک، نبض و اضطراب قبل از عمل همسان بودند.

میزان اضطراب موقعیتی پس از مصرف دارو در هر دو گروه مصرف ‌کننده ی بهار نارنج و دیازپام کاهش یافت.

مقایسه ی دو گروه تفاوت آماری معنی ‌داری نداشت.

تغییرات تعداد نبض و فشار خون در هر دو گروه قبل و بعد از مصرف دارو تفاوت آماری معنی ‌داری

گیاهان دارویی افزاینده یا کاهنده قوای جنسی

افزاینده جنسی:

انیسون- بادام زمینی- توت فرنگی- پنج انگشت- جعفری- جین سینگ- رازیانه- ریحان- زردآلو- زعفران- سیر- شاهتره- شنبلیله- فلفل- کرفس- گردو- گشنیز- نعنا فلفلی- نعنا قمی- همیشه بهار- هویج- انغوزه- اسفنددانه- بنگ دانه- پنیرباد- تاتوره- دارچین- زیره سبز- زینیان- سورنجان- شاهدانه- قهوه- کاکائو- گل محمدی- وانیل- هل

کاهنده میل جنسی:

بید- شاهدانه- کافور- خشخاش- تاجریزی پیچ- انیسون- رازک- مریم گلی- نعنا فلفلی

 

در متن پایین تعدادی از گیاهان دارویی مفید برای افزایش یا کاهش میل جنسی را بیان می کنیم.

 

این نکته ی خیلی مهم را باید متذکر شویم که بیان موارد استفاده ی این گیاهان دارویی، تنها بر اساس وظیفه اطلاع رسانی سایت می باشد و به هیچ عنوان به معنای تجویز یا تکذیب مورد درمانی ذکر شده نمی باشد.

 

گیاهان زیاد کننده میل جنسی :

1- 50 تا 100 گرم پیاز را روزی دو مرتبه همراه با غذا میل کنید.

 

2- 5/0 تا 1 گرم زعفران را با غذا بخورید.

 

3- 2 تا 5 گرم کرفس خام را را با غذا مصرف کنید.

 

4- 1 تا 2 گرم تخم تره را با یک لیوان شیر، چند روز متوالی میل کنید.

 

5- 10 تا 20 گرم موسیر را همراه غذا میل کنید.

 

6- 2 تا 5 گرم پوست دارچین را بکوبید. سپس در یک لیوان آب جوش ریخته و مدت نیم ساعت بگذارید تا دم بکشد. سپس آن را صاف کرده و روزی سه بار، هر بار یک فنجان میل کنید.

 

7- 2 تا 4 گرم گیاه مارچوبه را بکوبید. سپس در یک لیوان آب جوش ریخته و مدت نیم ساعت بگذارید تا دم بکشد. سپس آن را صاف کرده و روزی سه بار، هر بار یک فنجان میل کنید.

 

گیاهان کم کننده میل جنسی :   

1- 5/0 تا 1 گرم تخم سداب را بکوبید. سپس در یک لیوان آب جوش ریخته و مدت نیم ساعت بگذارید تا دم بکشد. سپس آن را صاف کرده و روزی سه بار، هر بار یک فنجان میل کنید.

توجه: مصرف مقادیر زیاد سداب، سمی است.

 

2- 2 تا 4 گرم تخم یا میوه پنج انگشت را بکوبید. سپس در یک لیوان آب جوش ریخته و مدت نیم ساعت بگذارید تا دم بکشد. سپس آن را صاف کرده و روزی سه بار، هر بار یک فنجان میل کنید.

 

3- روزی سه بار و هر بار یک تا دو فنجان آب انار ترش میل کنید.

 

4- روزی سه بار و هر بار یک فنجان آب ترنج (بالنگ) میل کنید.

 

5- حداقل روزی یک بار، مقداری عدس بپزید و همراه غذا میل کنید.

11 گیاه دارویی پایین آورنده قند خون

1- پیاز و سیر

سیر از سبزی‌ هایی است که تاریخی بسیار کهن دارد. این گیاه حداقل 3 هزار سال در طب چین كاربرد داشته است.

پیاز نیز یكی از قدیمی ‌ترین گیاهان زراعی است كه از هزاران سال قبل به عنوان طعم ‌دهنده غذاها و همچنین دارو از آن استفاده می ‌شود. ‏ترکیبات فعال گوگردی مانند آلیل‌ پروپیل دی ‌سولفید موجود در پیاز و اکسیدآلیل دی‌ سولفید موجود در سیر نقش اصلی را در کاهش قندخون دارند.

پیاز و سیر باعث افزایش میزان انسولین در خون می ‌شوند. هر چقدر مصرف این مواد بیشتر باشد، قند خون بیشتر کاهش می ‌یابد. مصرف قرص ‌های سیر به میزان 2400 میلی‌ گرم در روز به مدت 3 ماه، قند خون را مختصرا كاهش می ‌دهد.

گیاهان دارویی توسط بیماران دیابتی تحت هیچ شرایطی نباید بدون نظر تیم پزشکی مصرف شوند.

2- خیار تلخ

این میوه شبیه كدوی زگیل‌ دار است و در نواحی گرمسیر مانند آمازون، آفریقای‌ شرقی و آسیا رشد می‌ كند و در آمریكای‌ جنوبی به عنوان غذا و دارو كشت می ‌شود. میوه تازه آن به رنگ سبز است كه با رسیدن به رنگ نارنجی- زرد تبدیل می ‌شود.

تمام قسمت ‌های این میوه بسیار تلخ است. میوه خیار تلخ حاوی ماده ‌ای شبیه انسولین است و مصرف روزانه حدود 60 گرم شیره این گیاه به کاهش مختصر قندخون منجر می ‌شود.

3- شنبلیله

این گیاه بومی ‌ایران است و در بیشتر نواحی ایران می‌ روید و به عنوان سبزی خوراکی کاشته ‌شده و مصرف می ‌شود.

تجویز 15 تا 50 گرم پودر دانه شنبلیله خیسانده در آب موجب کاهش قندخون ناشتا و بعد از غذا می‌ شود. پودر دانه شنبلیله علاوه بر کاهش مختصر قندخون باعث کاهش چربی ‌های خون نیز می ‌شود.

4- سیاه گیله

در ایران تنها یک گونه از قره ‌قات وجود دارد که آن هم در جنگل‌ های تالش و نواحی مرطوب رشد می‌ كند که در زبان محلی به آن سیاه گیله می ‌گویند. میوه آن را می ‌توان هم به صورت تازه و هم خشك شده مصرف كرد یا در تهیه انواع مرباها و دسرها به كار برد. برگ‌ های این گیاه در طب سنتی در درمان بیماری دیابت استفاده می‌ شود.

اثر ضددیابت یک بار مصرف عصاره این گیاه که اثری مشابه انسولین دارد، تا چند هفته در بدن باقی می ‌ماند. به علاوه این گیاه دارویی در پیشگیری از عوارض بلندمدت دیابت مانند عوارض قلبی- عروقی، عصبی، کلیوی و چشمی‌ تا حدی موثر است. عصاره آن به مقدار80 تا 160 میلی ‌گرم 3 بار در روز برای بیماران مبتلا به دیابت توصیه می ‌شود.

5- خار مریم

خار مریم اصالتا بومی ‌منطقه مدیترانه است. این گیاه امروزه در سراسر نقاط دنیا از اروپا تا آسیا و از آفریقا تا آمریکای شمالی گسترده شده است. این گیاه دارویی موجب افزایش حساسیت سلول‌ ها به انسولین و کاهش قندخون می ‌شود. ماده موثر آن سیلی مارین نام دارد که تجویز آن به مقدار 200 میلی ‌گرم 3 بار در روز موجب کاهش مختصر قندخون ناشتا و هموگلوبین HbA1C و چربی ‌های خون می‌ شود.

6- هندوانه ابوجهل

هندوانه ابوجهل یا خربزه روباه یکی از گیاهان دارویی متعلق به خانواده خیارها و کدوها است. این گیاه بومی ‌ایران بوده و در نواحی جنوبی کشور و مناطقی مانند جنوب استان خراسان یافت می ‌شود. میوه این گیاه دارای گلوکوزید قابل ‌تبلوری با طعم بسیارتلخ به نام کولوسنتین است. این گلوکوزید که به حالت متبلور و خالص به رنگ زرد است، در آب به نسبت 20 درصد حل می ‌شود و اگر هیدرولیز شود، گلوکز و ماده‌ ای به نام کولوسنتتین می ‌دهد.

در طب سنتی بسیاری از کشورها از جمله ایران تجویز میوه این گیاه جهت کاهش قند خون متداول است. میوه این گیاه بسیار سمی ‌است و مصرف مقدار زیاد آن باعث اسهال ‌خونی و درنهایت مرگ می‌ شود.

تجویز مقدار 100 میلی ‌گرم 3 بار در روز ماده موثر هندوانه ابوجهل به مدت 2 ماه در بیماران دیابتی نوع دوم، موجب كاهش مختصر میزان هموگلوبین  HbA1C و قندخون ناشتا می ‌شود. تجویز این مقدار به مدت 2 ماه در این بیماران بدون هیچ ‌گونه عوارض جانبی گوارشی، كبدی و كلیوی است.

7- پسیلیوم

پسیلیوم یا اسفرزه، گیاهی از خانواده پلانتاجیناسه‌ آ و یک داروی ملین گیاهی است که از طریق جذب آب باعث حجیم‌ شدن محتویات روده شده و با افزایش حرکات دودی شکل باعث تخلیه مدفوع می‌ شود. مصرف پودر پسیلیوم به مقدار 10 گرم در روز و به مدت 8 هفته هموگلوبین HbA1C را مختصرا كاهش می‌ دهد.

8- عدس ‌الملک

این گیاه بومی ‌ایران است و در طب سنتی جهت کاهش قندخون بیماران دیابتی تجویز می‌ شود. با این حال مصرف روزانه پودر بذر گیاه به مقدار 1500 میلی‌ گرم در روز به مدت 2 ماه اثر مفیدی بر قندخون نشان نداده است و فعلا اطلاعات علمی كافی در مورد اثرات این گیاه در دسترس نیست.

9- چای سبز

بسیاری از خواص چای سبز مربوط به ماده ‌ای به نام كاتچین است كه فعالیت آنتی ‌اكسیدانی آن بسیار بالا است. مصرف روزانه 5/1 گرم پودر چای سبز خشک موجب کاهش مختصر قندخون در بیماران دیابتی می‌ شود. مقدار توصیه ‌شده برای بیماران دیابتی مصرف 2 فنجان چای دم ‌کرده در روز است.

10- دم‌ كرده گزنه

ساقه این گیاه را پرزها و تارهای مخروطی ‌شكل پوشانده است كه در صورت لمس كردن ساقه به دست می ‌چسبد و پوست را می ‌گزد و تولید خارش و سوزش می‌ كند و شاید به همین دلیل آن را گزنه نامیده ‌اند. تخم آن نرم، ریز و تیره رنگ و مانند تخم‌ كتان است. قسمت مورد استفاده این گیاه برگ‌ های تازه، ریشه، شیره و دانه آن است.

گزنه در طب سنتی ایران به عنوان یك داروی كاهنده گلوكز خون معرفی شده است. عصاره برگ گزنه می ‌تواند یك نقش حفاظتی در برابر افزایش میزان قندخون و تخریب سلول ‌های پانكراس داشته باشد.

11 - کلپوره همدانی، مریم نخودی همدانی

استفاده از این گیاه به ‌طوری که در کتب دارویی قدیمی ‌آمده است به زمان‌ های دور نسبت داده می‌ شود. بقراط، دیوسکورید، پلین و جالینوس از این گیاه در آثار خود نام برده ‌اند. عصاره این گیاه محتوی مواد موثره زیره است. مصرف عصاره این گیاه به مقدار 125 میلی ‌گرم به ازای هر كیلوگرم وزن بدن به مدت 6 هفته قندخون را مختصرا كاهش می‌ دهد.

حرف آخر

در مجموع، مصرف گیاهان دارویی توسط بیماران دیابتی تحت هیچ شرایطی نباید بدون نظر تیم پزشکی انجام شود. این گیاهان دارویی نباید جایگزین داروهای ضددیابت یا انسولین در بیماران دیابتی شود چرا که اولا اثر این گیاهان بر کاهش قندخون خفیف است و ثانیا از فردی به فرد دیگر متفاوت بوده و ثالثا ممکن است با دیگر داروهای مورد استفاده بیماران تداخل داشته باشند. همچنین عوارض و اثرات مصرف طولانی مدت این گیاهان ناشناخته است. در حال حاضرهیچ‌ گونه توصیه ‌ای علمی ‌در ارتباط با مصرف آن ها وجود ندارد.

10 درمان خانگی برای 10 بیماری

هیچ وقت داروهای تجویزی مادربزرگ‌ها را دست کم نگیرید! برخی از این داروها تأثیر بسیار خوبی روی دردهای روزمره از قبیل بی‌خوابی، روماتیسم، زکام، سوختگی یا تب دارند، آن هم به شیوه‌ای کاملاً طبیعی و بدون این که سلامتی‌تان را به خطر بیندازند.

---

ریحان برای رفع آفت‌ها

آفت‌ها، این زخم‌های کوچک دهانی، زندگی را به کام انسان تلخ می‌کنند. گاهی پیش می‌آید که به مدت 1 هفته یا بیشتر باعث درد و عذاب شوند.

اما با وجود این، گیاهی مثل ریحان این مشکلات را پایان می‌دهد.

می‌پرسید چرا؟ به خاطر این که ریحان خواص ضدعفونی کنندگی و ضدالتهابی دارد. این گیاه به نابودی میکروب‌های دهان کمک کرده و زخم‌ها را تسکین می‌دهد. نتایج پژوهشی که در سال 2007 در روزنامه‌ی Herbal Pharmacotherapy به چاپ رسید، حاکی از آن است که ریحان خواص ضدباکتریایی دارد.

طریقه‌ی مصرف: کافی است چند برگ ریحان خام را بجویید یا این که 100 گرم ریحان را با یک لیتر آب به مدت 30 دقیقه بجوشانید وبا این جوشانده غرغره کنید و روزانه چندین بار این کار را تکرار کنید تا آفت‌ها به طور کامل برطرف شود.

زغال اخته برای مقابله با عفونت‌های دستگاه ادراری

صدها سال است که از این گیاه برای درمان عفونت‌های مجاری ادرار استفاده می‌شود.

آب زغال اخته چسبندگی باکتری‌های پاتوژن (E.coli) به مخاط دستگاه ادراری را (به ویژه در زنانی که از بیماری‌های عفونی مزمن رنج می‌برند) کاهش می‌دهد. یک پژوهش کانادایی که در سال 2002 روی 150 زن انجام گرفت نشان می‌دهد که یک سال استفاده از این گیاه بیماری‌های عفونی را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

میزان مصرف: برای بهره مندی از خواص این گیاه باید روزانه 500 میلی‌گرم آب زغال‌اخته غلیظ نوشیده شود.

 

شوید برای حالت تهوع

در طول قرن‌های متمادی از شوید در ترکیب غذاهای هضم کننده استفاده می‌کرده اند. دانه‌های شوید روی عضلات لیز روده اثر گذاشته و مانع از اسپاسم روده‌ای می‌شود. این گیاه همچنین حاوی پتاسیم است که باعث تحریک عملکرد دفع می‌شود.

طریقه‌ی مصرف: برای تهیه‌ی جوشانده‌ی شوید برای هر فنجان آب جوش دو قاشق چای‌خوری تخم شوید بریزید و بگذارید به مدت 10 دقیقه دم بکشد. روزانه 3 فنجان بیشتر از این دم کرده ننوشید.

شوید خاصیت مدری بالایی دارد. همچنین می‌توانید چند دانه‌ی شوید را بجویید تا حالت تهوع‌تان برطرف شود.

 

گل گاوزبان تب را کاهش می‌دهد

گیاه گل‌گاو‌زبان تب‌بر بسیار موثری محسوب می‌شود. این گیاه دارای خواص عرق‌زایی و ضدالتهابی نیز می‌باشد و در صورت بروز تب، به وسیله‌ی تعریق، دمای بدن را تنظیم می‌کند.

میزان مصرف: 25 گرم گل گاوزبان را در یک لیتر آب به مدت 2 دقیقه بجوشانید و سپس اجازه دهید به مدت 20 دقیقه دم بکشد. محلول را صاف کرده و میل کنید. شما می‌توانید روزانه 3 الی 4 بار، یک فنجان از این دم کرده میل کنید.

چنانچه تب بیش از 48 ساعت به طول بینجامد یا علائم دیگری از قبیل سرفه یا استفراغ به همراه داشته باشد حتماً به پزشک مراجعه کنید.

برای سوختگی زود به سراغ عسل بروید

علاوه بر این‌که عسل خواص ضدعفونی کنندگی دارد در درمان سوختگی نیز موثر عمل می‌کند. می‌پرسید چرا؟ به خاطر این که عسل خواص نرم کنندگی دارد. به عبارت دیگر پوست سوخته را تسکین داده و نرم می‌کند. همچنین باعث ترمیم جای زخم می‌شود. یک پژوهش نیوزلندی که در سال 2008 انجام گرفته ثابت کرده است که عسل بهبودی سوختگی‌های سطحی را تسریع می‌بخشد.

طریقه مصرف: به مدت چند دقیقه جای سوختگی را زیر آب سرد بگیرید و عسل را روی ناحیه‌ی دردناک بمالید و سپس پانسمان کنید. اگر سوختگی شدید و همراه تاول‌های زیادی باشد یا روی نقاط حساس بدن مثل صورت، دست‌ها و دستگاه تناسلی رخ دهد بدون معطلی به پزشک مراجعه کنید.

آواکادو پوست را مرطوب می‌کند

آب و هوای خشک، باد و صابون پوست را خشک می‌کنند. در مقابل این قبیل آسیب‌ها، مصرف میوه و سبزیجات می‌تواند کار ساز باشد. علاوه بر این، گیاه آواکادو تأثیر زیادی روی زیبایی و لطافت پوست بر جای می‌گذارد. می‌پرسید چرا؟ به خاطر این که آواکادو سرشار از اسیدهای چربی است که پوست را تغذیه می‌کند.

همچنین این گیاه حاوی آنتی اکسیدان‌هایی است که به بدن کمک می‌کند تا با پیری پوست مقابله کند و مس موجود در آن برای احیای بافت‌های پوستی مفید است.

اکالیپتوس برطرف کننده‌ی زکام

اکالیپتوس، زکام ویروسی و نه آلرژیک را تسکین می‌دهد. به خاطر این که در یکی از ترکیبات این گیاه ماده‌ای به نام اوکالیپتول وجود دارد که دارای خواص ضدالتهابی و ضدعفونی کنندگی می‌باشد. همچنین اکالیپتوس باعث روان شدن ترشحات می‌شود.

طریقه‌ی مصرف: 50 گرم گیاه اکالیپتوس را داخل یک لیتر آب جوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. روزانه 2 مرتبه از این جوشانده میل کنید. همچنین می‌توانید با این محلول بخور دهید.

اگر زکام بیش از 2 هفته به طول بینجامد و یا همراه با تب باشد باید به پزشک مراجعه شود. توجه داشته باشید که اکالیپتوس برای کودکان زیر 6 ماه و زنان باردار یا شیرده توصیه نمی‌شود.

برای بی‌خوابی، جوشانده‌ی زیرفون کارساز است!

اگر بی‌خوابی دارید یا از اختلالات خواب رنج می‌برید و می‌خواهید شب آرامی بگذرانید یک فنجان جوشانده‌ی زیرفون یا تیول می‌تواند کارساز باشد. گل‌های درخت زیرفون مرکب از الکل‌های ترپنیک و ترکیبات آلی هستند و این ترکیبات مسکن و آرام بخش سیستم عصبی مرکزی‌اند.

طریقه‌ی مصرف: مقداری گل زیرفون را به مدت 5 دقیقه در آب جوش دم کنید و تا زمانی که بی‌خوابی‌تان رفع نشده باشد قبل از شام و قبل از رفتن به رختخواب یک فنجان از این جوشانده میل کنید.

جو دو سر؛ تسکین دهنده‌ی روماتیسم

جو دو سر به تسکین روماتیسم، این بیماری دردناک مفاصل کمک می‌کند. می‌پرسید چرا؟ به خاطر اینکه جو دو سر دارای سیلیسیوم گیاهی و پلی‌فنل‌هایی است که خواص ضد التهابی دارند.

بر اساس نتایج پژوهش‌های متعدد، جوی دو سر از تولید هورمون‌های پروستاگلندین که باعث ایجاد التهاب می‌شوند پیشگیری به عمل می‌آورد.

طریقه مصرف: هر روز تا بهبود علائم بیماری، 150 گرم جو دو سر را با 3 لیتر آب به مدت 1 ساعت بخیسانید. سپس به مدت 10 دقیقه بجوشانید و بعد از صاف کردن محلول، آن‌را به وان حمام بریزید که با آن حمام کنید.

 

درخت انجیر؛ خداحافظ زگیل

وجود زگیل روی پوست واقعاً عذاب آور است. آن‌ها بی وقفه زیاد و تکثیر می‌شوند اما درخت انجیر کمک می‌کند تا از شرشان خلاص شوید.

شیره‌ی درخت انجیر حاوی آنزیم‌های نابود کننده زگیل‌هاست.

طریقه‌ی مصرف: برگ‌های انجیر را نصف کرده و شیره‌ی آن‌را روی زگیل‌ها بمالید. تا محو شدن کامل آن‌ها هر صبح و شب این کار را تکرار کنید.